ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-Περιφερειακή Διευθύντρια Φιλιώ Νόκα - Ζαράχη

Aγαπητοί συνάδελφοι και συνεργάτες,
Με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης των Πανελλαδικών Εξετάσεων έτους 2012, από τη θέση της Περιφερειακής Διευθύντριας Εκπαίδευσης Ηπείρου, αισθάνομαι την ανάγκη να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ που με το υψηλό αίσθημα ευθύνης με το οποίο επιτελείτε το εκπαιδευτικό σας έργο, συμβάλατε καθοριστικά στην άριστη διεξαγωγή τους. Σε ένα περιβάλλον αμφίδρομης επικοινωνίας με όλους τους αρμόδιους και συναρμόδιους φορείς, σε ένα κλίμα άψογης οργάνωσης, συνεργασίας και συνέπειας διασφαλίσατε το κύρος και την αξιοπιστία του θεσμού, ο καθένας σας από τη θέση που ορίστηκε, λειτουργώντας πάντα προς όφελος των υποψηφίων μας. Επομένως το αποτέλεσμα αυτό τιμά πρώτα απ' όλα το δικό σας πρόσωπο, τη δική σας δουλειά.Το μήνυμα που στέλνετε σε ολόκληρη την κοινωνία είναι ότι «αληθινός δείκτης του πολιτισμού μιας χώρας δεν είναι το επίπεδο του πλούτου ή της μόρφωσης, το μέγεθος των πόλεων κι ούτε η αφθονία των συγκομιδών, αλλά το ήθος των ανθρώπων της». Και το ήθος του εκπαιδευτικού απέναντι στον υποψήφιο μαθητή που αγωνιά για το μέλλον του είναι δεδομένο και αδιαπραγμάτευτο.Παράλληλα θα ήθελα να σας ευχηθώ να έχετε υγεία και δύναμη ώστε να συνεχίσετε το πολύτιμο και πολυεπίπεδο έργο σας στον ευαίσθητο χώρο της Παιδείας, στον οποίο έχουμε κληθεί όλοι μας να υπηρετήσουμε.

Με εκτίμηση


Η Περιφερειακή Διευθύντρια
Φιλιώ Νόκα – Ζαράχη

Η γλυκιά γοητεία της παραπλάνησης…

Η «αθωότητα» της λαϊκής βούλησης! 

Του Νίκου Τσούλια

Από τη μια πλευρά είναι τα κόμματα, που διαμορφώνουν την τέχνη τους για να προσελκύσουν και να πείσουν τους πολίτες στη δική τους πολιτική πρόταση. Επινοούν τεχνικές, ανακαλύπτουν τρόπους και μεθόδους, ώστε ο λόγος τους να είναι αποτελεσματικός στην κομματική διαμάχη και στον σκληρό κομματικό ανταγωνισμό, στις απαιτήσεις της ίδιας της λειτουργίας της πολιτικής και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Κορυφαίοι εκφραστές αυτής της τεχνικής είναι τα ηγετικά κομματικά πρόσωπα, των οποίων ο βερμπαλισμός χειραγωγεί φοβερά εύκολα τις σκέψεις των … αθώων ψηφοφόρων.

Και από την άλλη πλευρά είναι οι πολίτες, οι πολίτες που γίνονται συγκυριακά ψηφοφόροι και παίρνουν την τύχη στα χέρια τους έστω κατά καιρούς. Και πρέπει να επιλέξουν με κριτήριο το συμφέρον τους, την ιδεολογία τους, το συναισθηματικό τους κόσμο, ακόμα και με κάποια ειδικά κριτήρια. Είναι πάντα ασφαλή τα κριτήρια επιλογής των κομμάτων; Συνήθως όχι. Συνήθως ισχυριζόμαστε ότι απέχει ο προεκλογικός λόγος των κομμάτων (και δη των πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων) από την εφαρμοζόμενη μετεκλογική πολιτική. Και είναι έτσι. Πρόκειται (ως προς την πλευρά των κομμάτων) για τον ισχυρισμό της διαφοράς μεταξύ επιθυμητού και εφικτού, πρόκειται (ως προς την πλευρά των πολιτών) για την ευδοκίμηση της γνωστής φράσης «να μού κοπεί το χέρι αν ξαναψηφίσω».

Πέραν τούτων έχω και μια άλλη παρατήρηση. Ο κόσμος ψηφίζει εκεί που διαμορφώνεται ένα ρεύμα, εκεί που επαγγέλλεται ένας εύκολος δρόμος. Φτάνω δε στην υπερβολική (;) σκέψη ότι ο κόσμος ρέπει προς την πλευρά που θεωρεί ότι θα είναι πιο εύκολα τα πράγματα ακόμα και αν εκτιμά ότι μπορεί και να εξαπατάται με αυτή τη δήθεν εύκολη επιλογή. Ας θυμηθούμε ποιο ήταν το κεντρικό σημείο στον υποσχετικό προεκλογικό λόγο των αρχηγών των δύο πρώην κυβερνητικών κομμάτων στις προτελευταίες εκλογές. Ο ένας έλεγε ότι «τα πράγματα είναι δύσκολα και η χώρα θα πάει για μεγάλο δανεισμό», ενώ ο άλλος έλεγε το γνωστό «λεφτά υπάρχουν». Δημιουργήθηκε ολόκληρο ρεύμα προς την εύκολη επιλογή. Εδώ γεννιέται ένα βασικό ερώτημα. Το αν υπήρχαν ή όχι λεφτά, δεν θα μπορούσαν να συνυπάρχουν. Ή το ένα θα ίσχυε ή το άλλο. Και οι δύο αρχηγοί προφανώς θα πρέπει να ήξεραν τι από τα δύο υπήρχε. Οι πολίτες δεν ήξεραν, αλλά έπρεπε να εκτιμήσουν τι ίσχυε για να πάρουν την απόφασή τους. Και επέλεξαν συνειδητά την εύκολη λύση. Έχω όμως την εντύπωση ότι γνώριζαν ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, ότι λεφτά δεν υπήρχαν, ότι επέλεξαν αυτό που τους βόλευε, ότι «άκουσαν» αυτό που τους άρεσε!

«Ασε μας να τσακωθούμε λίγο, μήπως και ανεβούν τα νούμερα...»

Αρθρο απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ  του Κωνσταντίνου Zούλα  «Κύριε Γιώργο, έχω πολύ καλά νέα. Δέχθηκε όχι μόνον η Δούρου, αλλά και η Κανέλλη να είναι αύριο μαζί με τον Κασιδιάρη. Σκέφτομαι να τους βάλουμε και δίπλα δίπλα για να τους έχουμε σε κοινό πλάνο»... Εχοντας αρκετά μεγάλη πείρα από τη διοργάνωση τηλεοπτικών εκπομπών, είμαι κάτι παραπάνω από σίγουρος ότι αυτό ήταν το περιεχόμενο του τηλεφωνήματος που έγινε προχθές το απόγευμα στον Γιώργο Παπαδάκη από τον παραγωγό της εκπομπής του. Οπως είμαι επίσης βέβαιος και για την αντίδρασή του: «Μπράβο παιδί μου», θα του είπε και θα χαμογέλασε κάτω από το μουστάκι του, καθώς η εκρηκτική σύνθεση που είχε για μία ακόμη φορά εξασφαλίσει στο χθεσινό του πάνελ θα του χάριζε άλλη μια πρωτιά στα νούμερα της AGB. Είμαι σίγουρος ότι ο ίδιος δεν θα εκλάβει τον πρόλογο ως ανοίκεια συναδελφική επίθεση. Αλλωστε, με την ειλικρίνεια και τον αυθορμητισμό που τον διακρίνει, θα συμμερίζεται πλέον την ανάγκη, εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, να μιλήσουμε ανοιχτά. Η τηλεοπτική χάβρα Ε, λοιπόν, ναι, η ευθύνη ημών των δημοσιογράφων για την κατάντια της χώρας είναι τεράστια. Και κυρίως όσων επί χρόνια οργανώνουμε και εν τέλει νομιμοποιούμε αυτό που τάχα ονομάζεται στην Ελλάδα πολιτικό τοκ σόου, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται περί μιας συνειδητής προσπάθειας να μεταφέρουμε στα τηλεοπτικά πλατό τον «σκυλοκαβγά» ενός καφενείου χάριν τηλεθέασης. Αλλωστε, είναι από χρόνια παρατηρημένο: όσο μεγαλύτερη χάβρα, όσο περισσότερος τζερτζελές, τόσο μεγαλύτερη τηλεθέαση. Δεν επικαλέστηκα τυχαία στον πρόλογο την προσωπική μου τηλεοπτική εμπειρία. Είχα μείνει πραγματικά άφωνος όταν σε μία από τις πρώτες εκπομπές που έκανα στη δημόσια τηλεόραση, δέχθηκα -εκτός αέρος- μια απίστευτη παρατήρηση ενός εκ των κορυφαίων τότε υπουργών της Ν.Δ. Ενώ διαπληκτιζόταν με τον συνάδελφό του του ΠΑΣΟΚ κι εγώ εις μάτην προσπαθούσα να τους διακόψω και να τους πω ότι αυτό δεν είναι διάλογος, μόλις έγινε διάλειμμα μού είπε το εξής αμίμητο: «Ασε μας, ρε Κωνσταντίνε, να τσακωθούμε λίγο μήπως και ανεβούν τα νούμερα»... Ναι, και η ευθύνη των πολιτικών είναι τεράστια. Και κυρίως των λεγόμενων μετριοπαθών, που δέχονται να συναγελάζονται με τους ακραίους συναδέλφους τους. Φτάνει κανείς να παρατηρήσει τη χθεσινή «αντίδραση» του καθηγητή Πρ. Παυλόπουλου ενώ ο Ηλ. Κασιδιάρης έδερνε τη Λιάνα Κανέλλη. Δεν ανασηκώθηκε καν από την καρέκλα του να του φωνάξει «τι κάνεις εκεί, ρε», όπως θα έκανε κάθε φυσιολογικός άνθρωπος. Αλλά η στόχευση του παρόντος δεν είναι η ανάδειξη της ευθύνης των πολιτικών, όσο κυρίως της δικής μας. Ας είμαστε επιτέλους ειλικρινείς: σε κάθε αντίστοιχη εκπομπή με αυτήν του κ. Παπαδάκη εδώ και χρόνια υπάρχει η λεγόμενη λίστα διασφαλισμένης τηλεθέασης. Και σε αυτήν περιλαμβάνονται οι εριστικότεροι των βουλευτών ή, έστω, όσοι φωνάζουν περισσότερο, ανεξαρτήτως του τι λένε. Παλαιότερα ήταν ο Γερ. Γιακουμάτος, η Κατερίνα Παπακώστα και ο Κίμωνας Κουλούρης. Tα τελευταία χρόνια στη λίστα μπήκαν ο Αργ. Ντινόπουλος, ο Αδωνις Γεωργιάδης, η Μιλένα Αποστολάκη, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος και ο Γιάννης Μανώλης. Και καθώς η λίστα πρέπει πάντα να ανανεώνεται, εσχάτως προστέθηκαν ο Παν. Λαφαζάνης, η Ρένα Δούρου, η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Π. Τατσόπουλος. Η Λιάνα Κανέλλη ήταν πάντα σταθερή «αξία». Οσο το φαινόμενο των εριστικών φωνακλάδων περιοριζόταν στα λεγόμενα πρωινάδικα, παρέμενε σχεδόν γραφικό. Με τον καιρό, ωστόσο, το πρόβλημα άρχισε να γίνεται σοβαρότερο, όταν στη λίστα της διασφαλισμένης τηλεθέασης κατέφυγαν ακόμη και τα βραδινά πολιτικά τοκ σόου ή ακόμη και τα σοβαρά δελτία ειδήσεων, νομιμοποιώντας πλήρως τη χάβρα και τις φωνές ως τάχα πολιτικό διάλογο. Επιχαίροντας... Το γεγονός ότι ο καβγάς κατέστη σταδιακά κεντρική δημοσιογραφική επιδίωξη αποδεικνύεται και από τη στάση των παρόντων συντονιστών. Πολλοί εξ αυτών -ίσως οι περισσότεροι- εδώ και χρόνια όχι μόνον δεν διακόπτουν τον τζερτζελέ, αλλά συχνά συλλαμβάνονται στο πλάνο ακόμη και να επιχαίρουν που πέτυχαν τον στόχο τους. Χωρίς να αντιλαμβάνονται πόσο υποτιμητικό είναι να επιφυλάσσουν για τους εαυτούς τους ρόλο διαιτητή σε παλαίστρα, όταν καταφεύγουν ακόμη και σε διάλειμμα για να ηρεμήσουν τάχα τα πνεύματα, τα οποία οι ίδιοι έχουν υποδαυλίσει με τους «εκλεκτούς» καλεσμένους τους. Αυτό -μεταξύ πολλών άλλων- πληρώνει σήμερα η ελληνική δημοσιογραφία και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που οι πολίτες μας έχουν βάλει όλους -δημοσιογράφους και πολιτικούς- στο ίδιο τσουβάλι. Πολύ περισσότερο όταν ειδικώς τις τελευταίες εβδομάδες προσκαλούνται στα πλατό οι εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής και αντί οι οικοδεσπότες δημοσιογράφοι να είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι για να απομυθοποιούν με αιχμηρές ερωτήσεις τις απόψεις τους, επιχαίρουν ακκιζόμενοι που βρήκαν κι άλλους πελάτες οι οποίοι διεγείρουν τα μηχανάκια της ΑGB... Σήμερα κιόλας... Προφανώς δεν ισχυρίζομαι ότι πρόθεση του κ. Παπαδάκη ήταν να μετατρέψει τη χθεσινή εκπομπή του σε ρινγκ για να αναμεταδοθεί στα πέρατα του κόσμου. Αλλά αν είναι ειλικρινής ο μακροβιότερος τηλεοπτικός δημοσιογράφος της χώρας, οφείλει σήμερα κιόλας να παραδεχθεί δημοσίως το αυτονόητο: ότι καλώντας χθες στο ίδιο πάνελ την κ. Κανέλλη, την κ. Δούρου και τον Ηλ. Κασιδιάρη, το τελευταίο που τον ενδιέφερε ήταν να γίνει ένας νηφάλιος διάλογος για να διαφωτισθούν οι τηλεθεατές του μια εβδομάδα πριν από τις κρισιμότερες εκλογές της μεταπολίτευσης. Κατά τα λοιπά, το χθεσινό συμβάν έχει και μια θετική πλευρά. Κατέδειξε στους πολίτες τι πραγματικά είναι η Χρυσή Αυγή. Επομένως, όσοι την εμπιστευθούν και πάλι στις 17 Ιουνίου ουδόλως θα μπορούν να ισχυρισθούν εκ των υστέρων ότι πλανήθηκαν και ότι με την ψήφο τους μετέτρεψαν τη χώρα σε ζούγκλα. Παρεμπιπτόντως, πρέπει να είμαστε οι μόνοι τηλεθεατές στον κόσμο που μέχρι πρότινος αναδεικνύαμε σε δημοφιλέστερη πολιτική εκπομπή ένα τοκ σόου με τον άκρως προφητικό τίτλο: Ζούγκλα...

Το σύστημα των παπαγάλων

Τα θέματα της Φυσικής στις εισαγωγικές εξετάσεις και ο λαϊκισμός
Του Λουκά Βλάχου
Ο Λουκάς Βλάχος είναι καθηγητής στο Τμήμα
Φυσικής του ΑΠΘ
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ


Ενα θέμα στις εισαγωγικές εξε-τάσεις που θα μπορούσε και να διατυπωθεί λίγο καλύτερα, αλλά σε
καμία περίπτωση δεν ήταν λάθος, ενεργοποίησε τον μηχανισμό
των καταγγελιών. ΜΜΕ, «επιστημονικές - συνδικαλιστικές» ενώσεις και κόμματα με ειδικές
ανακοινώσεις πήραν θέσεις που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα και μόνο κακό
μπορούσαν να κάνουν στους διαγωνιζόμενους μαθητές και στις οικογένειές τους. To πρόβλημα
που προέκυψε θα μπορούσε να λυθεί με πολύ απλό τρόπο στο πλαίσιο της συνεργασίας της
Επιτροπής Εξετάσεων με τους βαθμολογητές. 'υστυχώς, ενεργοποίησε όσους έχουν λόγους να
παίζουν πολιτικά παιχνίδια με τις εισαγωγικές εξετάσεις. Το θέμα Γ4 της Φυσικής Κατεύθυνσης
είχε μια πρωτεύουσα λύση και πολλές περιοδικές επαναλήψεις της. Οι μαθητές θα έβρισκαν όλες
τις λύσεις και θα χρησιμοποιούσαν την κρίση τους για να σχολιάσουν αυτό το (μαθηματικό)
αποτέλεσμα σαν φυσικό φαινόμενο. Ο «μιντιακός» πανικός ήταν τέτοιος που δεν επέτρεψε ούτε
στην Επιτροπή Εξετάσεων να σκεφτεί λογικά, οπότε πήρε μια βεβιασμένη και σε μεγάλο βαθμό
άδικη για τους διαβασμένους απόφαση (την ακύρωση του θέματος). Στη συνέχεια κατάλαβε η
Επιτροπή ότι το θέμα δεν ήταν λάθος. Συγκεντρώνοντας στοιχεία

Γάμμα τέσσερα

του Λευτέρη Παπαθανάση             απο το blog

Αυθόρμητες μεταβολές

Το περιβόητο πια “Γ4” θέμα της Φυσικής στις Πανελλαδικές Εξετάσεις κατέδειξε, με τρόπο που 100 διαλέξεις δεν θα μπορούσαν, πόσο γελοίο και εγκληματικό είναι να στηρίζεις ένα ολόκληρο εκπαιδευτικό σύστημα σε 6 μέρες εξετάσεων.

Όπως συνήθως συμβαίνει, αρκούσε μια μικρή ακίδα για να σκάσει όλη αυτή η φούσκα του “αδιάβλητου και αξιοκρατικού” συστήματος και να μας πνίξει με τη δυσωδία της. Όλοι εναντίον όλων. Το υπουργείο έδωσε μια απαράδεκτη οδηγία εκ των υστέρων ακύρωσης του επίμαχου θέματος και ξαφνικά γέμισε ο κόσμος με αδικημένους (το εννοώ) που όμως αντί να στραφούν εναντίον του βασικού ενόχου, βγάζουν ο ένας τα μάτια του άλλου. Μαθητές που έλυσαν το Γ4 (κάποιοι απλά το λένε έτσι) και όλα τα υπόλοιπα, μαθητές που δεν το έπιασαν καν και χαίρονται για την ακύρωση, μαθητές που το έπιασαν αλλά δεν το έλυσαν κι έτσι έχασαν πολύτιμο χρόνο, μαθητές που στην προσπάθειά τους να το λύσουν τρακαρίστηκαν και δεν μπόρεσαν να συνεχίσουν (αναρωτιέμαι πόσο έγκυρος είναι ένας τρόπος αξιολόγησης που μπορεί με μιας να δημιουργεί τόσα προβλήματα). Και φυσικά οι μαθητές έχουν το πρόβλημά τους και είναι αναστατωμένοι. Έχουμε όμως κι άλλες κατηγορίες. Γονείς που ισχυρίζονται ότι το παιδί τους το έλυσε

Χαμογέλα, ρε… Τι σου ζητάνε;

Χρήστου Παπαδημητρίου.

               Κοινωνιολόγου-Οικονομολόγου

  Πώς όμως; όταν συμβαίνει και  στην  Ελληνική Κοινωνία  αυτό που συνέβη στον Χρόνη Μίσσιο : Καταδίκη σε θάνατο-ανελέητη και ψυχοφθόρα αναμονή εκτέλεσης. Eκείνος σώθηκε από τυχαίο γεγονός … Εμείς;

 Οι παρακάτω σκέψεις σκοπό έχουν μόνο τον  πολιτικό προβληματισμό, με δεδομένο αγαπητέ αναγνώστη ότι και σε  τούτες τις «στερνές ώρες» της ανελέητης ανάγκης για  επιβίωση,  οι επαγγελματίες της πολιτικής και πρωτίστως υπεύθυνοι του ελληνικού ναυαγίου  επιχειρούν την πολιτική των διάσωση αγνοώντας αλαζονικά  αλλά και ανιστόρητα  την κοινωνική επιταγή για αλλαγή στα πολιτικά ήθη  στις νοοτροπίες και  τις συμπεριφορές.

  Ως πολίτης που βιώνω τα προβλήματα που γέννησε μια κατάσταση την οποία δημιούργησαν «επίορκοι και ανίκανοι  λειτουργοί»,από όλες τις με υψηλές αμοιβές εξουσίες του κράτους δικαίου

Θα βαθμολογηθεί κανονικά το Γ4 θέμα στη Φυσική κατεύθυνσης

Θα βαθμολογηθεί κανονικά το Γ4 θέμα στη Φυσική κατεύθυνσης Η οδηγία στα Βαθμολογικά Κέντρα

Δελτίο Τύπου Υπουργείου Παιδείας
Οδηγία για τη βαθμολόγηση στο μάθημα της Φυσικής Θετικής και Τεχνολογικής Κατεύθυνσης

 Η Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων, ως αρμόδιο όργανο για την επιλογή των θεμάτων και τη διασφάλιση ενιαίων κριτηρίων αξιολόγησης, συνήλθε σήμερα, Δευτέρα 28-5-2012, προκειμένου να αποφασίσει οριστικά για τη βαθμολόγηση στο μάθημα της Φυσικής Θετικής και Τεχνολογικής Κατεύθυνσης.

 Μετά την ολοκλήρωση της πειραματικής βαθμολόγησης και τη διαπίστωση ότι η ελλιπής διατύπωση του ερωτήματος Γ4 δεν επηρέασε την απόδοση των υποψηφίων, η Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων έλαβε την εξής απόφαση: Να βαθμολογηθεί κανονικά το ερώτημα Γ4 και η κατανομή των μονάδων στο θέμα αυτό να είναι εκείνη που δόθηκε αρχικά.

 Σημειώνεται ότι η βαθμολόγηση των γραπτών στα Βαθμολογικά Κέντρα αρχίζει σήμερα, μετά την αποστολή της Οδηγίας. Όσο για τους έχοντες ήδη εξεταστεί προφορικά (υποψήφιοι με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες), ισχύει η αρχική βαθμολόγηση.

 Για να δείτε την Οδηγία προς τα Βαθμολογικά Κέντρα πατήστε εδώ.

Για το Δελτίο Τύπου πατήστε εδώ.

Το τελευταίο κουδούνι.......

Το κύριο πρόβλημα της αριστεράς

… ή μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση της αριστεράς;

Του Νίκου Τσούλια

Εννοώ το κύριο κομματικό και αυτόνομο πολιτικό πρόβλημα και όχι κάποιο ζήτημα στο κοινωνικό πεδίο της αριστεράς. Πρόκειται για το πρόβλημα που εκδηλώθηκε με τον πιο ορατό τρόπο στη σημερινή κρίσιμη πολιτική συγκυρία. Η αριστερά δεν μπορεί (και ίσως … δεν θέλει) με βάση τη δική της ιδεολογική σύλληψη της πολιτικής να κυβερνήσει. Δεν εννοώ ότι δεν μπορεί να κάνει μια πολιτική πλατφόρμα διακυβέρνησης δίκην προεκλογικού προγράμματος. Εννοώ ότι με βάση την ιδεολογία της και την πολιτική ανάλυσή της για την τρέχουσα φάση του καπιταλισμού και για την ευρωπαϊκή ενοποίηση της χώρας μας δεν μπορεί να δημιουργήσει εν τοις πράγμασι αριστερή κυβερνητική πρόταση που θα μπορεί να την εφαρμόσει.

Ας δούμε τις κύριες συνιστώσες της αριστεράς του πολιτικού μας συστήματος. Το Κομμουνιστικό Κόμμα εξ αρχής προσδιορίζει τη θέση του. Ισχυρίζεται ότι δεν μπορούν να συνυπάρξουν τα μονοπώλια και γενικότερα η σημερινή έκφραση του καπιταλισμού μαζί με το σοσιαλισμό. Και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι ορθό. Αλλά προκύπτει το αυτονόητο ερώτημα: Πού αποσκοπεί το εν λόγω κόμμα όταν ο στόχος της αύξησης του κομματικού ποσοστού στις βουλευτικές εκλογές καθίσταται εκ των πραγμάτων ο βασικός, αν όχι και ο μοναδικός, αυτοσκοπός; Πώς μπορεί το εν λόγω κόμμα να απαντά στο αίτημα του πολίτη – ψηφοφόρου του να βλέπει την επιλογή του να γίνει πλειοψηφική και επομένως και κυβερνητική πρόταση για να υλοποιηθεί;

Ο Συνασπισμός πατάει σε δύο βάρκες. Προεκλογικά χρησιμοποίησε την αντίληψη του κόμματος που θα εμπλακεί στη διαδικασία της διακυβέρνησης και αυτό κατά τη γνώμη μου του έδωσε και έναν «αέρα» δυναμικής που αποτυπώθηκε στις εκλογές. Ποια είναι όμως η συνέχεια; Τελικά εννοούσε και εννοεί κυβέρνηση της αριστεράς. Αλλά ποια αριστερά, όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα αποκλείει – εξ ορισμού – αυτή την προοπτική; Και όχι μόνο αυτό. Όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα κατατάσσει το Συνασπισμό στο σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό ρεύμα – ως εναλλακτική πρόταση του “Συστήματος” στην αντίστοιχη εκδοχή της κεντροαριστεράς –, είναι δυνατόν να ισχυρίζεται ο Συνασπισμός ότι μπορεί να συμπεριληφθεί με το Κομμουνιστικό Κόμμα σε μια ενιαία βάση για τη διακυβέρνηση της χώρας;

Επομένως οι κινήσεις του Συνασπισμού είναι κινήσεις τακτικής για να αποκομίσει εκλογικά οφέλη – έστω πρόσκαιρα – και να υπερφαλαγγίσει το Κομμουνιστικό Κόμμα σε εκλογική επιρροή στη γνωστή ιστορικά διαμάχη που ξεκινάει από το 1968 ως προς το ποιος θα εκφράσει τη μεγάλη μερίδα του αριστερού κοινωνικού σώματος. Αλλά ο Συνασπισμός έχει και μια βαθιά διχοτόμηση στο εσωτερικό του, η οποία απλώς αυτή την περίοδο εμφανίζεται συγκαλυμμένη. Πρόκειται για τη διχοτόμηση μεταξύ του Αριστερού ρεύματος (που λειτουργεί με πολιτική πλατφόρμα παρόμοια εκείνης του κομμουνιστικού κόμματος και με σαφές αντι-ευρωπαϊκό πρόσημο) και μεταξύ μιας πιο ήπιας εκδοχής με δήθεν “φιλευρωπαϊκό” προσανατολισμό, που έχει μπει μπροστά τώρα ευκαιριακά για να διεμβολιστεί ο χώρος της κεντροαριστεράς. Έτσι, ο κεντρικός στόχος του Συνασπισμού για κυβέρνηση της αριστεράς είναι προσχηματικός, αφού δεν αφορά ούτε το Κομμουνιστικό Κόμμα ούτε τη Δημοκρατική Αριστερά αλλά και ούτε το συνολικό ρεύμα του Συνασπισμού.

Η ανταγωνιστικότητα Κομμουνιστικού Κόμματος και Συνασπισμού διατρέχει όλες τις εκφράσεις τους και στους κοινωνικούς χώρους και στα μαζικά κινήματα. Είναι μια διαμάχη στο ποιος θα είναι ή θα εμφανίζεται πιο αριστερός ή πιο αγωνιστικός και φυσικά στο ποιος θα αποκτήσει μεγαλύτερη επιρροή. Επομένως η διχοτόμηση δεν αφορά μόνο την πολιτική έκφραση αλλά και όλες τις κοινωνικές – κινηματικές εκφράσεις αυτών των κομμάτων.

Έτσι η αδυναμία της διαμόρφωσης μιας κυβερνώσας αριστεράς είναι και ενδογενής αδυναμία αλλά και “ιδεολογική επιλογή”. Και όσο και αν αυτά τα στοιχεία φαίνονται αντιφατικά, συνυπάρχουν και συλλειτουργούν ομόρροπα. Στο βασικό ερώτημα: αν η αριστερά έφτανε σε ποσοστά διακυβέρνησης τι θα γινόταν, η άποψή μου είναι ότι η αριστερά θα μεταλλασσόταν, θα έπαυε να έχει τα πολιτικά χαρακτηριστικά όπως τα ξέρουμε σήμερα, θα έπαυε να είναι αριστερά. Γιατί, θα μπορούσε να δημιουργήσει στην Ελλάδα μια νησίδα σοσιαλισμού που θα λειτουργούσε έξω από τους κανόνες της διεθνοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας; Είναι φανερό ότι με βάση τη σημερινή φάση του καπιταλιστικού συστήματος και τη διεθνοποίηση της οικονομίας μια χώρα δεν μπορεί να μετασχηματιστεί μόνη της αγνοώντας τους γενικότερους συσχετισμούς πολιτικών δυνάμεων τουλάχιστον στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Δημοκρατική Αριστερά θεωρώ ότι δεν έχει δώσει ακόμα με καθαρό τρόπο

Περιμένοντας τις εξετάσεις

Του Νίκου Τσούλια

Μπορεί οι περισσότεροι Έλληνες να περιμένουμε ως σημαντικότερο γεγονός αυτής της περιόδου τις εκλογές, αλλά υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του μαθητόκοσμου που η σκέψη του και η αγωνία του περιτριγυρίζουν γύρω από το θέμα των εξετάσεων και πιο ειδικά για τις εξετάσεις που συνδέονται με το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Αν και τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται – για λόγους συγκεκριμένους και αντικειμενικούς – μια αποδραματοποίηση του κλίματος του θεσμού αυτού, τα ενδιαφέρον παραμένει ζωηρό για χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες και τις οικογένειές τους. Έχει νόημα, ως εκ τούτου, να ασχοληθεί η ιστοσελίδα μας με το όλο ζήτημα. Αλλά ποιες μπορεί να είναι οι βασικές ορίζουσες της όλης στάσης των μαθητών / μαθητριών μας στο θέμα αυτών των εξετάσεων;

Βασική παράμετρος είναι η αποφασιστικότητα και η αυτοπεποίθηση που πρέπει να επιδειχθεί. Η πίστη στον εαυτό μας και στις δυνατότητές του είναι βασικό στοιχείο σε κάθε στιγμή της ζωής μας και πολύ περισσότερο στις κρίσιμες στιγμές. Στόχος είναι η μέγιστη απόδοση των μαθησιακών μας ικανοτήτων· να μη συμβεί, δηλαδή, η εκ των υστέρων διαπίστωση του τύπου «αυτό το ήξερα, έπρεπε να το γράψω». Εδώ χρειάζεται μια απλή προσέγγιση: η ψυχραιμία και η καλή διάθεση είναι οι καλύτεροι οδηγοί για να μην έχουμε απόκλιση από τις υπαρκτές δυνατότητές μας.

Και θα ισχυριστώ κάτι που το τονίζω κατ’ επανάληψη στους μαθητές / στις μαθήτριές μου. Η περίοδος αυτών των εξετάσεων μπορεί να συνοδεύεται από ένα υπέρμετρο άγχος, αλλά κατά βάση είναι μια όμορφη περίοδος της ζωής μας. Και είναι όμορφη περίοδος γιατί συνδέεται με έναν σταθμό που θα ανοίξει (ή ανοίγει) μεγαλύτερους ορίζοντες για την επαγγελματική και κοινωνική εξέλιξή μας, γιατί είναι ένθερμη επιλογή μας και όχι καταναγκασμός. Συμμετέχουμε στις εξετάσεις αυτές, γιατί μας απελευθερώνουν δυνατότητες της σκέψης μας και συνολικότερα του εαυτού μας, γιατί μάς εισάγουν σε μια νέα φάση πιο αυξημένων ευθυνών, μεγαλύτερης δημιουργικότητας αλλά και περισσότερης προσωπικής ελευθερίας.

Βέβαια το άγχος είναι άγχος. Άλλωστε ως έναν βαθμό το άγχος έχει προωθητική δύναμη και συνδέεται με τον κόσμο των ευαισθησιών μας και με την αίσθηση της αυξημένης ευθύνης. Αλλά από ένα σημείο και μετά το άγχος γίνεται καταστροφικό όχι μόνο για την απόδοσή μας στην εν λόγω δοκιμασία αλλά και για την ψυχική μας υγεία. Αρκετοί / -ές δε υποψήφιοι / -ες προβάλλουν προκαταβολικά το φάντασμα της αποτυχίας, το οποίο βιώνεται ως εφιάλτης και ως υπονομευτής της προσπάθειάς μας. Είναι απόλυτο λάθος. Και θεωρώ ότι μπορούμε να ελέγχουμε τον ψυχικό μας κόσμο και να του δίνουμε θετικό πρόσημο, ως απόρροια μιας αισιόδοξης στάσης για τη ζωή μας, μιας στάσης που θα είναι συστατικό στοιχείο του εαυτού μας. Όταν λέμε στην παιδαγωγική επιστήμη ότι πρέπει να μάθουμε στους μαθητές / στις μαθήτριες να αγωνίζονται, αυτό ακριβώς σημαίνει ότι οφείλουμε να τους καλλιεργήσουμε την αγωνιστική στάση ζωής. Και αν αυτό δεν το επιτυγχάνουμε σε μια οριακή και καθοριστική φάση της ζωής των, τότε ποιο μπορεί να είναι το περιεχόμενο του παιδαγωγικού μας ρόλου;

Εξίσου σημαντική πλευρά είναι η θέλησή μας να σπουδάσουμε για συγκεκριμένους λόγους (προσωπική ολοκλήρωση, αυταξία της μόρφωσης, επαγγελματική εξέλιξη, αυξημένες

To Πρόγραμμα των ενδοσχολικών εξετάσεων στα Γυμνάσια και Λύκεια

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr

ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΙΟ

Σύμφωνα με εγκύκλιο που εξέδωσε σήμερα το υπουργείο Παιδείας  μετά τη λήξη των μαθημάτων του διδακτικού έτους       2011-2012 την Πέμπτη 17 Μαΐου 2012, σύμφωνα , για τις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις των μαθητών των σχολείων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης θα ισχύσουν τα ακόλουθα:

ΓΥΜΝΑΣΙΑ

    Οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις όλων των τάξεων του Γυμνασίου θα αρχίσουν την Τρίτη 22 Μαΐου 2012 και θα διαρκέσουν μέχρι και την Τρίτη 19 Ιουνίου 2012.

ΓΕΝΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ (ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΑ)

    Οι προαγωγικές εξετάσεις των μαθητών της Α΄ και Β΄ τάξης των Ημερησίων ΓΕ.Λ. καθώς, επίσης, και οι απολυτήριες εξετάσεις των μαθητών της Γ΄ τάξης για τους οποίους προβλέπεται εξέταση μόνο σε επίπεδο σχολικής μονάδας, θα αρχίσουν την Τρίτη 22 Μαΐου 2012 και θα διαρκέσουν μέχρι και την Τρίτη 19 Ιουνίου 2012.
    Οι προαγωγικές εξετάσεις των μαθητών της Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξης των Εσπερινών ΓΕ.Λ. καθώς, επίσης, και οι απολυτήριες εξετάσεις των μαθητών της Δ΄ τάξης για τους οποίους προβλέπεται εξέταση μόνο σε επίπεδο σχολικής μονάδας, θα αρχίσουν την Τρίτη 22 Μαΐου 2012 και θα διαρκέσουν μέχρι και την Τρίτη 19 Ιουνίου 2012.
    Οι απολυτήριες εξετάσεις των μαθητών της Γ΄ τάξης Ημερησίων  ΓΕ.Λ. και Δ΄ τάξης των Εσπερινών ΓΕ.Λ., στα μαθήματα τα οποία εξετάζονται σε εθνικό επίπεδο, θα αρχίσουν τη Δευτέρα  21 Μαΐου 2012 και θα διαρκέσουν μέχρι και την Τρίτη 5 Ιουνίου 2012, σύμφωνα με το πρόγραμμα που ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.
    Οι απολυτήριες εξετάσεις των μαθητών της Γ΄ τάξης των Ημερησίων ΓΕ.Λ. και της Δ΄ τάξης των Εσπερινών ΓΕ.Λ., στα μαθήματα τα οποία εξετάζονται σε επίπεδο σχολικής μονάδας θα διεξαχθούν από την Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012 μέχρι και την Τρίτη 19 Ιουνίου 2012.
    Οι επαναληπτικές εξετάσεις των μαθητών όλων των τάξεων των Ημερησίων  και Εσπερινών ΓΕ.Λ. να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι και την Τρίτη  26 Ιουνίου 2012. Σημειώνεται  ότι οι επαναληπτικές εξετάσεις των πανελλαδικών εξετάσεων της Γ΄ τάξης των Ημερησίων ΓΕ.Λ. και της Δ΄ τάξης των Εσπερινών ΓΕ.Λ.  θα αρχίσουν τη Δευτέρα 11 Ιουνίου 2012 και θα διαρκέσουν μέχρι και την Τρίτη 19 Ιουνίου 2012, σύμφωνα με το πρόγραμμα που ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.
    Το πρόγραμμα των εξετάσεων για τα μαθήματα που εξετάζονται σε επίπεδο σχολικής μονάδας θα ανακοινωθεί στους μαθητές πέντε (5) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη λήξη των μαθημάτων (άρ. 14 του Π.Δ. 60/2006).  

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ – ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ

    Οι προαγωγικές εξετάσεις των μαθητών της Α΄ & B’ τάξης των Ημερησίων ΕΠΑ.Λ. θα διεξαχθούν από την Τετάρτη 23 Μαΐου 2012 μέχρι και την Τρίτη  19 Ιουνίου 2012.

Στις 17 Μαΐου κλείνουν τα Γυμνάσια-Στις 15 Ιουνίου τα Δημοτικά

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr
 Σύμφωνα με εγκύκλιο που αναμένεται να εκδώσει το υπουργείο Παιδείας, την ερχόμενη εβδομάδα :
-Το διδακτικό έτος για τα Γυμνάσια θα λήξει στις 17 Μαίου
-Το διδακτικό έτος για τα Δημοτικά θα λήξει στις 15 Ιουνίου.
Επίσης στις 17 Μαίου θα λήξουν τα μαθήματα στα Λύκεια. Οι απολυτήριες εξετάσεις για τα μαθήματα

που εξετάζονται σε επίπεδο σχολικής μονάδας για την Γ΄ τάξη των ημερήσιων και τη Δ΄ τάξη των εσπερινών Γενικών Λυκείων θα ξεκινήσουν στις 07/06/2012 για όσους θα έχουν συμμετάσχει στις πανελλαδικές και θα διενεργηθούν με βάση το πρόγραμμα που καταρτίζει το κάθε λύκειο χωριστά.
δ) Οι απολυτήριες και πτυχιακές εξετάσεις ημερήσιων και εσπερινών ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Α΄ και Β΄) σε επίπεδο σχολικής μονάδας θα ξεκινήσουν στις 12/06/2012 και θα διενεργηθούν με βάση το πρόγραμμα που καταρτίζει το κάθε λύκειο χωριστά.
Οι πανελλαδικές εξετάσεις των υποψηφίων των ημερήσιων και εσπερινών Γενικών Λυκείων (ΓΕΛ) και των ημερήσιων και εσπερινών Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑΛ-ΟΜΑΔΑ Β΄) για εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα αρχίσουν τη Δευτέρα 21/05/2012, ενώ οι πανελλαδικές εξετάσεις των υποψηφίων των ημερήσιων και εσπερινών Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑΛ-ΟΜΑΔΑ Α΄) θα αρχίσουν την Τρίτη 22/05/2012. Οι εξετάσεις των ειδικών μαθημάτων θα ξεκινήσουν στις 16/06/2012 και η Υγειονομική Εξέταση και Πρακτική Δοκιμασία των υποψηφίων για εισαγωγή στα Τμήματα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Τ.Ε.Φ.Α.Α.) θα διεξαχθεί περί τα μέσα Ιουνίου. Τέλος, οι επαναληπτικές πανελλαδικές εξετάσεις των ΓΕΛ θα αρχίσουν στις 11/06/2012.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ 2012 ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Tο πρόγραμμα των Πανελλαδικών Εξετάσεων 2012 στα Ειδικά Μαθήματα

Tο πρόγραμμα των εξετάσεων των Ειδικών Μαθημάτων των κατόχων απολυτηρίου Λυκείου που επιθυμούν να είναι υποψήφιοι το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013 για εισαγωγή σε τμήματα Πανεπιστημίων, ΤΕΙ και των Σχολών Τουριστικής Εκπ/σης για τα οποία απαιτείται εξέταση σε ειδικά μαθήματα,
και το χρόνο Υγειονομικής Εξέτασης και Πρακτικής Δοκιμασίας των υποψηφίων για εισαγωγή στα Τμήματα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) , καθορίζει απόφαση της υφ. Παιδείας Ε. Χριστοφιλοπούλου

πρόγραμμα ειδικών μαθημάτων πανελλαδικών 2012 ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΝ & πολιτικό « κτήνος »

Χρήστου Παπαδημητρίου.

        Κοινωνιολόγου.

            Προέδρου Τ Κ Πύργου-Κόνιτσας

«Ως πολιτικό ον δεν θα μπορούσα να συμμετάσχω σε μια κυβέρνηση που εκκολάπτει στους κόλπους της πολιτικά κτήνη»

Αυτή ήταν η απάντηση  και προφητική επιβεβαίωση του Σάκη Καράγιωργα στην πρόσκληση της εξουσίας το 1981,να αναλάβει υπουργικό θώκο.

Είχε προηγηθεί βεβαίως η διαγραφή του «κουλοχέρη καθηγητή» από τους ίδιους ανθρώπους που αποδείχτηκαν μοιραίοι και μακροχέρηδες, και εξελίχτηκαν πράγματι σε “πολιτικά κτήνη”.

Με την πεποίθηση ότι οι σημερινοί υποψήφιοι ως ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΝΤΑ βεβαίως  θα απαντήσουν στο καίριο ερώτημα των πολιτών πως αντιλαμβάνονται  την πιθανή  συνύπαρξη τους στα ψηφοδέλτια σήμερα και στη βουλή αύριο  με πολιτικά κτήνη???.

 

Για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική περίοδο, είναι τόσο ευδιάκριτες οι παραπάνω έννοιες, ούτως ώστε οι Έλληνες πολίτες να διακρίνουν καθαρά και χωρίς καμία προσπάθεια σε αυτή την συγκυρία το «πολιτικό ον» από το «πολιτικό κτήνος».

Οι παραπάνω  όροι είναι απόρροια  συμπεριφορών,

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

Μ. Παρασκευή στο ΚΑΛΕΝΤΖΙ Ιωαννίνων

…οι «φωστήρες» και οι «σωτήρες»…

Ευάγγελος Θεοδώρου

Καθηγητής Πληροφορικής

Δ/ντής Ι.Ε.Κ. Ιωαννίνων

…οι «φωστήρες» και οι «σωτήρες»…

(ένα ιδεολογικό αφήγημα με πολύ παρελθόν και ακόμη πιο δυσοίωνο μέλλον)

Παρακολουθώντας με «κομμένη» την ανάσα… όπως και σεις φαντάζομαι την ψηφοφορία στην Βουλή για την διάσωση της χώρας με κατακλύζουν διάφορες σκέψεις από το παρελθόν… για περασμένα μεγαλεία και άλλα τέτοια, και πολύ λιγότερες ή και καθόλου για ένα πιο σίγουρο μέλλον.

Καθώς οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί μας κάνουν τις πρώτες δηλώσεις τους μετά το πέρας της ψηφοφορίας, κάποιοι ανακουφισμένοι για το αποτέλεσμα, άλλοι πάλι σίγουροι για την καταστροφική συνέχεια της ετυμηγορίας των πρώτων. Σε όλους όμως ανεξαιρέτως είναι εμφανής ο προβληματισμός για την υποδοχή που θα τύχει η όποια επιλογή τους από τους ψηφοφόρους τους, και για τον καθένα για διαφορετικούς λόγους.

Αφήνω κατά μέρος. Τον γόρδιο δεσμό της ολικής «μνημονιακής» μεταστροφής του κ. Σαμαρά στους ψηφοφόρους του. Την επικοινωνιακή ρητορεία των εξυπνακίστικων, αλλά και αφελών επιχειρημάτων του κ. Καρατζαφέρη, που δύσκολα νομίζω θα ξαναδεί τα έδρανα της Βουλής με τις αναρίθμητες πολιτικές του «κωλοτούμπες». Και θα σταθώ σε δύο εικόνες. Η μία σηματοδοτεί την κατάρρευση μη πω την ευτέλεια του πολιτικού μας συστήματος, η δε άλλη την αποδόμηση και τον εκφυλισμό ιδανικών και αξιών.

Ενώ λοιπόν το κέντρο της Αθήνας έχει παραδοθεί στις ορέξεις των «βαρβάρων» και των συναισθηματικά υποστηρικτών τους, η κ. Βάσω Παπανδρέου δηλώνει απόλυτα ανακουφισμένη που επιτέλους καταψήφισε το μνημόνιο. Εικόνα θλιβερή για μια πολιτικό που αμέ τι άλλο ήταν πρωταγωνίστρια της μεταπολιτευτικής  διακυβέρνησης και της πιο παθογόνου βεβαίως. Την λιποψυχία την καταλαβαίνω, την παραίτηση επίσης όταν μάλιστα συνοδεύεται από ειλικρινή  έκφραση συγνώμης την θεωρώ και υπεύθυνη πολιτική στάση. Την επιλογή της προσωπικής συνειδησιακής διαφυγής όμως θεωρώ ύβρη προς στον δοκιμαζόμενο λαό. Επειδή εσχάτως δηλώνει ότι εγκαταλείπει την πολιτική νομίζω ότι σε κανέναν δεν θα λείψει, και κυρίως η πολιτική πρακτική αυτής και των ιδεολογικών συνοδοιπόρων της.

Από την άλλη η εικόνα του Μίκη Θεοδωράκη και του Μανώλη Γλέζου μάλλον μελαγχολία γεννά παρά τονώνει πλέον την αυτοπεποίθησή μας. Με όλο το σεβασμό στην στάση ζωής και των δύο αυτών επιφανών ανδρών, έχω την αίσθηση όμως ότι ελάχιστα «σηματοδοτούν» πλέον οι παρουσίες τους στο εσωτερικό και εξωτερικό της χώρας. Δυστυχώς πολλοί πνευματικοί άνθρωποι και σύμβολα όπως οι ίδιοι δεν προστάτεψαν επαρκώς τις ιδέες τους. Όχι γιατί κατά καιρούς βρέθηκαν στο ίδιο κάδρο με κυβερνώντες της παρακμής ή έβαλαν πλάτη σε κόμματα της λαϊκιστικής αριστεράς, αλλά κυρίως γιατί άθελά τους άφησαν ιδανικά και αξίες να γίνουν συνθήματα σε ένα ιδεολογικό μόρφωμα που κατά επίφαση ονομάστηκε αριστερός προοδευτικός λόγος, που δεν ήταν παρά ένας βερμπαλισμός λόγων και έργων, αποθέωση του ατομικισμού εις βάρος του κοινωνικού ιστού.

Πολλά έχουμε ακούσει αυτά τα δύο και πλέον χρόνια για το πώς φτάσαμε στην κρίση και ακόμη περισσότερα για το πώς θα βγούμε από αυτή αν κάποτε τα καταφέρουμε. Μέσα σε αυτά διακρίνει κανείς και μια ακατάσχετη «μπουρδολογία» που όχι μόνο ταλαιπωρεί την νοημοσύνη μας, αλλά κυρίως δείχνει την ελαφρότητα και τα συλλογικά σύνδρομα ανασφάλειας που έχουν καλλιεργηθεί στην κοινωνία μας. Πολλοί από αυτούς πιστεύουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο του κόσμου και εξ’ αυτού οι άλλοι τους χρωστούν τα πάντα. Η υπερηφάνεια αυτή χρησιμοποιείται ως άμυνα απέναντι στην πραγματικότητα και καταφεύγουν σε θεωρίες συνωμοσίας ξένων κέντρων, ενώ είναι προφανείς οι τεράστιες εσωτερικές ευθύνες. Εξακολουθούν να βλέπουν εχθρούς που θέλουν να εξαφανίσουν την Ελλάδα και να ταπεινώσουν τον «αδούλωτο» λαό της.

Ένα είναι σίγουρο ότι η χώρα είτε από επιλογή είτε από έλλειψη προνοητικότητας ένεκα και της παντελούς ανικανότητας των κυβερνώντων της και βεβαίως με την ανοχή αυτών που τους επέλεξαν  χρωστάει της Μιχαλούς. Αλήθεια είναι επίσης ότι είχε μπει στο διακριτικό μάτι του «Θηρεσία» των αγορών πολύ πριν έλθει η μάλλον αναπόφευκτη επιλογή του Δ.Ν.Τ. Μπορεί τα μέτρα της δανειακής σύμβασης να είναι ιδιαίτερα επώδυνα για τον εργαζόμενο Έλληνα και κυρίως για τον άνεργο, αλλά δεν ξέρω και κάποιο άλλο «ευαγές» ίδρυμα να είχε προθυμοποιηθεί να μας δανείσει. Αυτά τα περί Ρωσίας και Κίνας τα επιστρέφω ως ανοησίες των εμπνευστών τους για να μην πω κάτι βαρύτερο. Όσο για αυτούς που υποστηρίζουν τον δρόμο της «απόδρασης» με άρνηση  πληρωμής των χρεών είναι το λιγότερο αφελείς, ή υπολογίζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Μια άποψη επικίνδυνη που υποβιβάζει την Πατρίδα μας σε «μπαταχτσή» απομονωμένη με όλες τις χώρες εναντίον της.

Η μεγαλύτερη αλήθεια όμως είναι ότι τα μεγάλα θύματα της κρίσης είναι οι νέες γενιές εκεί λίγο πριν τα είκοσι ή πιο κάτω από τα σαράντα. Ποτέ άλλοτε μια γενιά  με την αμέλειά της ή τη μακαριότητα της, αλλά κυρίως με την επιλεκτική της στάση που απέβλεπε στον  συντεχνιακό ωφελιμισμό δεν μεταβίβασε με τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο τον λογαριασμό της πλασματικής της ευημερίας στα παιδιά της και στα εγγόνια της. Το κακό είναι ότι δείχνει αμετανόητη ακόμη και αυτή την ύστατη ώρα της ευθύνης. Και πώς να είναι διαφορετικά όταν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί της στην συναλλαγή τους με την τρόικα επιλέγουν να «θυσιάσουν» το ύψος του κατώτερου μισθού, που αφορά κυρίως τους νέους και να σώσουν τα κεκτημένα της γενιάς τους (επικουρικές συντάξεις), και των «κυρίως» ψηφοφόρων τους θα πρόσθετα. 

Βρισκόμαστε ενάμιση μήνα πριν τις εκλογές, ίσως τις πιο κρίσιμες μετά την μεταπολίτευση. Το σίγουρο διακύβευμα και δικαίως είναι η «τιμωρία» των υπαιτίων της κρίσης, τώρα πόσο μεγάλη ή μικρή μέλλει να αποδειχθεί. Το να διεκδικούν κάποιοι την διακυβέρνηση της χώρας όταν οι ίδιοι την έχουν φέρει λίγο πριν την χρεωκοπία αν δεν είναι ανίατη εμμονή συστημικής αυτοσυντήρησης τότε είναι σίγουρα ύποπτος τυχοδιωκτισμός. Τα πολιτικά κόμματα που διεκδικούν με τις περισσότερες πιθανότητες να είναι το κυβερνητικό σχήμα της επομένης μέρας μοιάζουν καρικατούρες, χωρίς όραμα και με νωπές τις «δάφνες του παρελθόντος». Βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο αξιοπιστίας, μοιάζουν αδύναμα να διαχειριστούν τις όποιες επιλογές τους.  Παρότι ψήφισαν την δανειακή σύμβαση και τις δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτή και θα μπορούσε να αποτελεί πειστικό ή και «ασφαλές» για αυτούς πολιτικό πεδίο δράσης, δείχνουν να μην τις πιστεύουν.

Από την άλλη οι πολιτικοί σχηματισμοί της αριστεράς και όσους γέννησε η «αντίσταση» κατά του μνημονίου φαίνεται να έχουν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα. Θα εισπράξουν την όποια ψήφο διαμαρτυρίας αλλά τίποτε δεν μου λέει ότι θα την μετοχοποιήσουν σε πειστική πρόταση απεμπλοκής από το μνημόνιο, και αυτό για διαφορετικούς λόγους το καθένα. Στην αριστερά δύσκολα διακρίνεις κάτι πολιτικά απτό και εφαρμόσιμο πέρα από μια ανέξοδη λαϊκιστική ρητορεία. Ακόμη και το Κ.Κ.Ε. που δείχνει την μεγαλύτερη συνέπεια μέσα στην ανεφάρμοστη ιδεολογική του παράνοια, ανέχεται να καθοδηγείται από ένα αστικό «φρικιό» όπως η Λιάνα Κανέλλη. Όσο για τους υπόλοιπους  αντλούν δύναμη από την έλλειψη αυτογνωσίας τους ποντάροντας στον λαϊκισμό, άλλα δεν είναι τίποτε περισσότερο παρά «φθαρμένα» υλικά όσο και οι συγγενείς τους Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.

Σε αυτές τις εκλογές θα αναμετρηθεί από την μια η καταγραφή θυμού και της τιμωρίας  και από την άλλη η διαχείριση του φόβου και της αβεβαιότητας της επόμενης μέρας Η συγκυρία ίσως δεν είναι ευνοϊκή αλλά θα μπορούσε όμως υπό προϋποθέσεις να ήταν μια αρχή αξιοπιστίας για πρόσωπα και κυρίως για απόψεις. Ίσως μια ευκαιρία να διαλυθούν μύθοι και να υπερκεραστούν από πειστικές απόψεις-προτάσεις οι παραδοσιακές οργανωτικές και συγχρόνως παρακμιακές κομματικές γραμμές.

Θα επιστρέψω στην αρχή αφιερώνοντας σε όσους επέλεξαν την αποχή στις κρίσιμες ψηφοφορίες της Βουλής, αλλά και σε όσους πιθανόν «κρύφτηκαν» πίσω από την σίγουρη ψήφο των άλλων. Παραφράζοντας λοιπόν τον στίχο «αντάρτες της π…ς με τα λεφτά του μπαμπά» στο «αντάρτες της π…ς  με τα λεφτά του Δ.Ν.Τ. και την ασφάλεια της ψήφου των άλλων»… ελπίζω οι ψηφοφόροι να τους στείλουν σπίτι τους.

Ευάγγελος Θεοδώρου

Καθηγητής Πληροφορικής

Δ/ντής Ι.Ε.Κ. Ιωαννίνων