Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Η Ακαδημία Αθηνών,βράβευσε τον Ηπειρώτη ζωγράφο - καθηγητή Γιώργο Μήτση

Η Ακαδημία Αθηνών κατά την Πανηγυρική Συνεδρίασή της στις 19 Δεκεμβρίου απένειμε τα βραβεία για το έτος 2014. Μεταξύ των βραβευθέντων συμπεριλαμβάνεται ο Ηπειρώτης ζωγράφος – καθηγητής κ. Γιώργος Θ. Μήτσης,ο οποίος ζει και εργάζεται στα Ιωάννινα               ( 3ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων) .        Ο Γιώργος Θ. Μήτσης τιμήθηκε για το πόνημά του  ΄΄ Μοναστήρια, Εκκλησίες, Εξωκκλήσια και Εικονίσματα της Άνω Δερόπολης΄΄, στην Τάξη των ηθικών και πολιτικών επιστημών. Η Ακαδημία Αθηνών χαρακτήρισε το βιβλίο του κ. Μήτση ως ΄΄έργον μεγάλης ιστορικής αξίας΄΄. Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε στο κεντρικό κτίριο της Ακαδημίας. Επιστήμη, αφοσίωση, συνέπεια ανθρωπισμός και πολιτισμός αποτέλεσαν τους άξονες στους οποίους κινήθηκαν οι αποφάσεις των μελών της Ακαδημίας για τα βραβεία που απένειμαν.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Γιατί η κρίση δεν μας έκανε καλύτερους;


Για πολλούς μελετητές των κοινωνιών και των θεσμών τους οι κρίσεις αποτελούν σημεία καμπής, ιστορικές φάσεις στις οποίες χαράζεται το μέλλον. Γνωρίζουμε, για παράδειγμα, πως το κραχ του 1929 στις ΗΠΑ οδήγησε στο New Deal, που είχε στόχο όχι μόνο την ανακούφιση των πληγέντων αλλά και την ανάκαμψη της οικονομίας και τη μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Στη Γερμανία, πάλι, η ταπείνωση που υπέστη η χώρα στα πεδία των μαχών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η οικονομική κρίση που ακολούθησε συνέβαλαν καθοριστικά στην άνοδο του ναζισμού και στην κατάλυση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Αναρίθμητα παραδείγματα μας οδηγούν στο συμπέρασμα, πως μετά από κρίσεις άλλα κράτη γίνονται καλύτερα και άλλα παρακμάζουν ή οδηγούνται στην καταστροφή.

Οταν ξέσπασε η κρίση στην Ελλάδα, πολλοί αισιόδοξοι άνθρωποι αντιλήφθηκαν τα πράγματα υπό το πρίσμα της ευκαιρίας.

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Η ιστορική ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς

Γράφει ο Γιώργος Νικολάου *
Μην πείτε ότι δεν τα έχουμε ξαναζήσει! Η κρατική βία, η οποία δεν διστάζει να μετατρέψει σε πεδίο μάχης το κέντρο των ελληνικών μεγαλουπόλεων, σε συνδυασμό με την αδιάλλακτη στάση στο θέμα Ρωμανού, αλλά και τα σενάρια αποστασίας για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι η τρανή απόδειξη ότι ο κοινοβουλευτικός «Φρανκενστάιν» σχηματισμός που κυβερνά τη χώρα δεν είναι διατεθειμένος να παραδεχθεί την πολιτική του ήττα και να προχωρήσει σε ομαλές για τη δημοκρατία επιλογές.Θα ήταν λάθος να εκληφθεί ως πανικός των κυβερνώντων. Βεβαίως και φοβούνται ότι έχουν απολέσει τη δημοκρατική νομιμοποίηση για να κυβερνούν τη χώρα και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο έχουν επιλέξει την οδό της πολιτικής ανωμαλίας. Είναι το ήδη δοκιμασμένο και ψύχραιμα μελετημένο σενάριο του εκφοβισμού του μέσου «νοικοκύρη» πολίτη, που δεν θέλει τις ακρότητες, τρέμει για την περιουσία του και το αυτοκίνητό του, αγωνιά για τη σωματική ακεραιότητα του παιδιού του που κυκλοφορεί στους δρόμους όπου ίπτανται βόμβες μολότοφ και 

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Στο Δημαρχείο … «συνεδρίασε» το 7ο Λύκειο Ιωαννίνων

Τους μαθητές της Α Τάξης του 7ου Γενικού Λυκείου Ιωαννίνων, υποδέχθηκαν σήμερα στο Δημαρχείο ο Δήμαρχος Ιωαννιτών, Θωμάς Μπέγκας, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Γιώργος Παπαδιώτης και ο Αντιδήμαρχος Παιδείας, Παντελής Κολόκας.Οι μαθητές κάθισαν στα έδρανα της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου και πήραν μια «γεύση» από μια κανονική συνεδρίαση, μέσα από ερωτήσεις που έθεσαν για μια σειρά από θέματα που απασχολούν το Δήμο και τους πολίτες.Ο Δήμαρχος Ιωαννιτών αφού τους καλωσόρισε, υπογράμμισε ότι «ελπίζουμε πολύ στη νέα γενιά, γιατί αν ταλαιπωρήστε κι εσείς σε αυτή την περίοδο της κρίσης είναι δική μας ευθύνη. Άρα σας χρωστάμε πολλά αλλά ελπίζουμε και πολλά από εσάς γιατί είστε μία γενιά που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα».«Βασιζόμαστε πολύ στη δική σας ευαισθησία ως πολίτες», είπε σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Δήμαρχος κι ανέφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την περιβαλλοντική συμπεριφορά των μαθητών, που «μπορεί να περάσει γενικότερα μηνύματα στην 
κοινωνία».Αναφερόμενος στη λειτουργία του Δήμου ο κ. Μπέγκας σημείωσε πως, «είμαστε εδώ για να υπηρετήσουμε το Δήμο για τα επόμενα πέντε χρόνια και η πιο σημαντική μας υποχρέωση είναι να ακούμε τους πολίτες. Δυστυχώς οι δυνατότητες της αυτοδιοίκησης να προσφέρει στους πολίτες αυτά που θα ήθελε έχουν περιοριστεί, γιατί έχουν περιοριστεί πάρα πολύ οι πόροι της. Παρ’ όλα αυτά η ευθύνη που έχει η Δημοτική Αρχή και η προσπάθεια που πρέπει να καταβάλει για να προσφέρει ότι καλύτερο στους πολίτες, πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερη και να μην αναζητά δικαιολογία στην οικονομική κρίση».Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Γιώργος Παπαδιώτης εξήγησε στους μαθητές πώς λειτουργεί ο Δήμος και το Δημοτικό Συμβούλιο και στη συνέχεια … «προέδρευσε» σε αυτή την «ειδική συνεδρίαση» που όπως είπε στο τέλος «ήταν υποδειγματική και δίνει μαθήματα και σε μας τους μεγαλύτερους».Ο Αντιδήμαρχος Παιδείας,Παντελής Κολόκας, καλωσόρισε με τη σειρά του τους μαθητές, λέγοντας μεταξύ άλλων πως «γνωρίζουμε ότι είστε μία γενιά που πλέον «βομβαρδίζεται» από όρους που αφορούν το δυσμενές οικονομικό και αξιακό περιβάλλον που ζούμε. Ωστόσο εσείς έχετε τη δυνατότητα να δημιουργήσετε συνθήκες για ένα καλύτερο μέλλον».
Ο κ. Κολόκας αναφέρθηκε επίσης στην καλή συνεργασία που έχει η Αντιδημαρχία Παιδείας με όλη την εκπαιδευτική κοινότητα και απάντησε στη συνέχεια σε πολλές ερωτήσεις των παιδιών.
Να σημειωθεί ότι η επίσκεψη του 7ου Λυκείου στο Δημαρχείο, πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος της «Πολιτικής Παιδείας». Όπως εξήγησε η υπεύθυνη καθηγήτρια, Ολυμπία Παντελή, «πρόκειται για ένα καινούργιο μάθημα που εκτός των άλλων αναφέρεται σε έκταση και στη λειτουργία της αυτοδιοίκησης».Από την πλευρά του ο Διευθυντής του σχολείου, Γιάννης Ντούρος, σημείωσε ότι η επίσκεψη στο Δημαρχείο δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να σχηματίσουν μια προσωπική εικόνα και να έχουν μια αληθινή εμπειρία για τη λειτουργία του Δήμου.

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Γιατί η βλακεία είναι ακατανίκητη;

Του Νίκου Τσούλια
Η ανθρώπινη βλακεία επιβιώνει εξελικτικά, βάζοντας τρικλοποδιές ακόμη και στους πιο έξυπνους! Οι ερευνητές ανακαλύπτουν το RQ που συμπληρώνει το IQ και εξηγούν γιατί πέφτουν έξω επιχειρήσεις με πανέξυπνους υπαλλήλουςΗ «λειτουργική βλακεία» των μεγάλων οργανισμών, η οποία «πνίγει» τη νοημοσύνη κινδύνου των εργαζομένων συνέβαλε, στην πρόσφατη χρηματοοικονομική κρίση
Το Βήμα – New Scientist
Αν κοιτάξετε προσεκτικά γύρω σας θα τη δείτε παντού – ακόμη και στα λαμπρότερα μυαλά, ακόμη, μερικές φορές, και στον ίδιο τον εαυτό σας. Αν και τους δυο τελευταίους αιώνες πολλοί στοχαστές έχουν αποφανθεί κατηγορηματικά ότι η ανθρώπινη βλακεία είναι πανταχού παρούσα και δεν έχει όρια, η επιστήμη μόλις πρόσφατα άρχισε να καταπιάνεται με το – δύσκολο αλλά και γεμάτο εκπλήξεις, όπως αποδεικνύεται – έργο να τη μετρήσει. Τα συμπεράσματα των πρώτων μελετών του είδους μάλλον ανατρέπουν την αντίληψη περί του υπέρτατου αγαθού της ανθρώπινης εξυπνάδας. Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι πολλά. Κατ” αρχάς, για παράδειγμα, αν η βλακεία αποτελεί από εξελικτικής απόψεως μειονέκτημα, τότε γιατί δεν είμαστε όλοι ιδιοφυΐες; Και γιατί σε ορισμένες περιπτώσεις εκείνοι που είναι βραδύτεροι στο μυαλό τα καταφέρνουν καλύτερα από εκείνους που είναι εξυπνότεροι; Αποδεικνύεται επίσης ότι η ανοησία είναι ένα «δεινό» που μπορεί να πλήξει τους πάντες, ακόμη και τις μεγαλοφυΐες, και μάλιστα στην περίπτωση αυτή με καταστροφικές συνέπειες, αν κρίνουμε από τις «βλακείες» μεγάλων ανδρών όπως ο Ναπολέων. Η δε «λειτουργική βλακεία» των μεγάλων

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Τράπεζα θεμάτων


Πολύ φασαρία γίνεται τελευταία με την τράπεζα θεμάτων που ενεργοποιεί το υπουργείο παιδείας
Πώς όμως προέκυψε η τράπεζα θεμάτων και ποιο ρόλο καλείται να παίξει;  Είναι σωστός ο θεσμός της τράπεζας θεμάτων; Αν ναι,  γιατί όλη αυτή η αντίδραση από αρκετούς μαθητές, αρκετούς καθηγητές αλλά και από γονείς και πολιτικές παρατάξεις; Αυτά είναι μερικά ερωτήματα που θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε.
Δημήτρης Τσαούσης
     Φυσικός Phd
Τα τελευταία τριάντα χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες ποικίλλων μεταρρυθμίσεων στην παιδεία. Όλες οι μεταρρυθμίσεις είχαν υποστηρικτές αλλά και αντιδράσεις. Τα προγράμματα σπουδών, τα βιβλία, τον τρόπο εισαγωγής στο πανεπιστήμιο και πολλά άλλα τα αλλάξαμε όχι μία, αλλά πολλές φορές. Συνεχώς ζητάμε αλλαγές στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, αλλά και κάθε φορά υπάρχει αντίδραση σε κάθε αλλαγή που επιχειρείται. Μερικές φορές ζητάμε να επανέλθουμε σε κάτι παλιό, για το οποίο μερικά χρόνια νωρίτερα αντιδρούσαμε να μη εφαρμοστεί. Γενικά ζητάμε αλλαγές, αλλά είμαστε μόνιμα κατά των μεταρρυθμίσεων.
Στις πανελλήνιες εξετάσεις για το πανεπιστήμιο, τα θέματα άλλοτε είναι εύκολα και άλλοτε δύσκολα αλλά και καμιά φορά με λάθη. Σε εκπαιδευτικά συνέδρια που έχει συζητηθεί το θέμα, ο διαφορετικός κάθε χρόνο βαθμός δυσκολίας των θεμάτων αποδίδεται στο ότι κάθε φορά αλλάζει η επιτροπή. Επειδή κάθε επιτροπή είναι ανεξάρτητη και έχει διαφορετική άποψη για το επίπεδο δυσκολίας των θεμάτων, προκύπτουν και διαφορετικού επιπέδου

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Π α ν ε π ι σ τ η μ ί ο υ … τ ο ό ν ε ι δ ο ς…

Χρήστου Παπαδημητρίου.
        Κοινωνιολόγου-Οικονομολόγου.
        Πρόεδρου ΤΚ Πύργου-Κόνιτσας.
Αυτονόητο είναι ότι αν δεν ακουμπήσει κανείς στη λέρα δεν θα είναι και λερωμένος.
Η παρακάτω αναφορά δεν αναφέρεται στο πρόσωπο του καθηγητή ο οποίος φέρεται ότι υπέπεσε στον πειρασμό που υπέπεσε και ο Μεταξόπουλος στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, αλλά στην πεπατημένη της λεηλασίας αφενός του χρήματος αφετέρου της αξιοπρέπειας των όσων δεν συμμετείχαν ποτέ σε τέτοιου είδους δραστηριότητες, νύχτας, υπόκοσμου, υποκλοπών, κλοπών και υπεξαιρέσεων.

Με αφορμή το τελευταίο περιστατικό αισχύνης… κατά τα λεχθέντα…, ενός ακόμη πολίτη  με «κολάρο» και  εκπαιδευτικού ανώτατης βαθμίδας ο οποίος  φέρεται ότι μετέτρεψε τον οίκο του  πνεύματος και της  γνώσης των Ιωαννίνων  σε οίκο εμπορίου, και συναλλαγής . Κατά συνέπεια αγαπητέ συμπολίτη στην χρονική και ιστορική στιγμή που βρισκόμαστε δεν φτάνει να συμπεριφερόμαστε  ως άλλοι «Πόντιοι Πιλάτοι». Αυτό  όμως συμβαίνει ξεδιάντροπα-υποκριτικά και προκλητικά, από τους ίδιους  αλλά και από πρόσωπα που άσκησαν διοίκηση στο ίδρυμα ως αρχές πρυτανικές, χωρίς αιδώ…  με περισσό θράσος… και με την ανοχή βεβαίως του τοπικού τύπου που αντί να τους αγνοήσει και περιφρονήσει, τους προβάλει ως πρότυπα  αυτούς και τα λεγόμενά τους…  και οι «άθλιοι» δεν ντρέπονται να  βλέπουν και φωτογραφία τους…. τόσο μεγάλη επιμόλυνση, τέτοια έλλειψη παντελονιών και καθρεφτών, δυστυχώς …

Είναι κοινός τόπος ότι το ψάρι αγαπητέ μου αναγνώστη «βρωμάει» από το κεφάλι, κατά συνέπεια το τελευταίο θλιβερό παραστατικό με τον «τύπο» ο οποίος έχοντας την  ιδιότητα του καθηγητή πανεπιστημίου Ιωαννίνων, και ο οποίος φαίνεται ότι εξειδικεύτηκε και στην ειδικότητα του «λωποδύτη», ακουμπάει και έχει άμεση αναφορά και στην ανώτατη ηγεσία του πανεπιστημίου δηλαδή την πρυτανεία των αντίστοιχων περιόδων δράσης του επαγγελματία επιόρκου όποιος κι αν είναι αυτός, αν είναι έτσι όπως διαχέεται η είδηση…
Κατά συνέπεια πρέπει να ομολογήσουμε- τουλάχιστον οι σκεπτόμενοι- ότι φτάνει πια αυτή η υποκρισία των ηγητόρων του ιδρύματος εκείνης ή εκείνων των εποχών, οι οποίοι με τα δήθεν περισπούδαστα και μετά φωτογραφίας πρωτοσέλιδα άρθρα των περί ηθικής ή περιγραφής της σημερινής κατάστασης, προκαλούν αλγεινή εντύπωση για το θράσος καθότι αποδεικνύεται ότι είτε με την ανεπάρκειά τους, είτε με την συμμετοχή τους στις αλχημείες των λωποδυτών συναδέλφων τους συνέβαλαν αποφασιστικά στην δημιουργία αυτής της κατάστασης για την οποία σφυρίζουν αδιάφορα….
Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω την ορθότητα των λεχθέντων που

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Στη μνήμη του Θεόφιλου Σακαλίδη

Του Νίκου Τσούλια, π. προέδρου της  ΟΛΜΕ
Ένας αγωνιστής της κοινωνίας και της ζωής
      Ο Θεόφιλος Σακαλίδης υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ηγετικά στελέχη του εκπαιδευτικού κινήματος για πολλά χρόνια, από τη δεκαετία του 1980 έως τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
      Διετέλεσε Ειδικός Γραμματέας και Ταμίας του Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΛΜΕ, πρόεδρος του Ταμείου Αρωγής Δημοσίων Υπαλλήλων και αιρετός του κλάδου των καθηγητών στο Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ). Ήταν ιδρυτικό μέλος της ΠΑΣΚ καθηγητών και μέλος της Κεντρικής Γραμματείας της σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπαιδευτικής του πορείας.
      Ο Θεόφιλος ήταν ένας ρομαντικός συνδικαλιστής. Διατηρούσε πάντα την αγνότητα του νέου συνδικαλιστή που δεν συμβιβάζεται με το «σύστημα», που δεν μετριάζει τον αγωνιστικό του παλμό με το πέρασμα του χρόνου και με το βάρος της ηλικίας. Είχε μια αγνότητα στη θεώρηση των συλλογικών διαδικασιών, που είχε και διαπαιδαγωγική διάσταση. Πίστευε στα σοσιαλιστικά ιδεώδη και στην κοινωνική αλλαγή χωρίς «παραπομπές» και συμβιβασμούς. Όταν αρκετοί στην παράταξή μας αναφερόμαστε κατά τη διάρκεια της ύστερης φάσης της Μεταπολίτευσης σε σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά, ο Θεόφιλος επέμενε με απολυτότητα στη σοσιαλιστική εκδοχή των ιστορικών πραγμάτων.
      Η κουλτούρα του πάντα είχε έναν απόλυτο ορθολογισμό, ωσάν η μαθηματική του παιδεία να αποτελούσε συστατικό στοιχείο του λόγου του. Πάντα σεβόταν κάθε αντίπαλο. Ποτέ δεν μιλούσε απαξιωτικά για κάποιον ακόμα και στις πιο κρίσιμες και στις πιο καθοριστικές αντιπαραθέσεις του. Προσωπικά με κολάκευε η αναφορά του ότι «μαζί μου η αντιπαράθεση είχε πάντα μια ποιότητα».
      Ο λόγος του είχε πάντα θέρμη και πάθος. Βίωνε την επιχειρηματολογία του με μια πρωτόγνωρη νεανικότητα που ξάφνιαζε. Αγαπούσε τη συλλογική δράση. Πίστευε με έναν απόλυτο τρόπο στο ρόλο και στη σημασία των κοινωνικών κινημάτων. Η αξία της αλληλεγγύης ήταν γι’ αυτόν η προμετωπίδα για κάθε συμπεριφορά του και επιλογή του.
      Ως αιρετός στο ΚΥΣΔΕ στάθηκε δίπλα στους εκπαιδευτικούς και στα προβλήματά τους με συνέπεια και ευθύνη χωρίς καμιά παραταξιακή διαφοροποίηση. Διέθεσε ουσιαστικά όλη του τη ζωή για την προαγωγή των στόχων του εκπαιδευτικού κινήματος, για μια ουσιαστική Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία στη χώρα μας, για ένα δημοκρατικό και ανθρωπιστικό σχολείο.
      Ο Θεόφιλος Σακαλίδης ήταν ένας ανυποχώρητος αγωνιστής με όραμα και αξίες, με αφοσίωση στη συλλογική δράση, με πάθος για τη δημιουργία ενός δίκαιου κόσμου. Ήταν ένας αγωνιστής της κοινωνίας και της ζωής.

Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ Ν.Τ.ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΑΔΕΔΥ

   
ΙΩΑΝΝΙΝΑ 23.10.201 

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



           ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ  Ν.Τ.ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ                             ΑΔΕΔΥ

ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ ΣΤΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ: 6000
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ   ΣΥΝΕΔΡΟΙ   Ν.Τ.  ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ : 280
ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ ΣΥΝΕΔΡΟΙ: 265
ΠΟΣΟΣΤΟ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 94,64%

ΕΛΑΒΑΝ:
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ  Δ.Υ.  
 Ψ/ 71  ΕΔΡΕΣ: 3

Δ.Α.Κ.Ε.                                                                                         
 Ψ/ 58   ΕΔΡΕΣ:2

ΕΝΩΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ                                         
 Ψ/ 51   ΕΔΡΕΣ:2 

Δ.Α.Σ.                                                                                                
Ψ/ 50   ΕΔΡΕΣ:2  

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ/ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ                                                
  Ψ/ 25  ΕΔΡΕΣ:0

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ                                                                              
Ψ/1     ΕΔΡΕΣ:0
ΛΕΥΚΑ:5
ΑΚΥΡΑ:4

ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ  ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΣΤΗΝ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΟΙ:
ΓΡΙΒΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ (ΑΣΕΚ/ΔΥ)
ΚΟΣΜΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ( ΑΣΕΚ/ΔΥ)
ΜΕΡΤΖΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΑΣΕΚ/ΔΥ)

ΛΕΤΣΙΟΥ ΑΝΝΟΥΛΑ (ΔΑΚΕ)
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (ΔΑΚΕ)

ΤΟΥΦΙΔΗΣ ΜΠΑΜΠΗΣ (ΕΡΚ)
ΤΣΟΛΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΕΡΚ)

ΓΕΩΡΓΑΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ(ΔΑΣ)
ΖΕΚΑ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΑ(ΔΑΣ)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΕΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ ΟΙ:
ΜΑΝΤΖΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ(ΑΣΕΚ/ΔΥ)
ΚΡΙΚΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ(ΔΑΚΕ)

ΜΠΑΦΑΤΑΚΗ ΑΛΕΚΑ (ΕΡΚ)


ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ : Τα αποτελέσματα έτσι όπως έχουν δοθεί περνούν στο ντούκου. Αν όμως σας πω ότι η πρώτη σε ψήφους παράταξη ΑΣΕΚ/ΔΥ είναι κοντά στους κέντρο αριστερούς (ΠΑΣΟΚ κ.λ.π) μάλλον έχουν ενδιαφέρον ιδιαίτερα για όσους βλέπουν το αύριο μέσα από δημοσκοπήσεις!!!! 
Η παράταξη ΕΡΚ ( ΣΥΡΙΖΑ) εξακολουθεί να αντιγράφει την παράταξη ΔΑΣ (ΚΚΕ) και δε λερώνει το ψηφοδέλτιο της !!! με κεντροδεξιούς η κεντροαριστερούς ........
1. Πρώτη λοιπόν η παράταξη (ΑΣΕΚ/ΔΥ) του ......4%!!!!!!!!
2. Oi Συριζαίοι  ΕΡΚ ( ΣΥΡΙΖΑ) μάλλον αρέσκονται σε ρόλο δεύτερο...

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Ξεκινά η αξιολόγηση των Διευθυντών Σχολείων- Το Χρονοδιάγραμμα

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ  ΣΤΟ ESOS.GR
Με απόφαση που υπέγραψε ο υπουργός Παιδείας Α. Λοβέρδος:
Α. Μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης των Περιφερειακών Δ/ντών Εκπαίδευσης, των Συντονιστών Εκπαίδευσης Εξωτερικού, των Προϊσταμένων Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης Π/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης, των Σχολικών ΣυμβούλωνΠ/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης και των Δ/ντών Π/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης να ξεκινήσει:
α) η αξιολόγηση των Διευθυντών των σχολικών μονάδων και Εργαστηριακών Κέντρων (πρώην Σ.Ε.Κ.), των προϊσταμένων ολιγοθεσίων Δ.Σ., των προϊσταμένων Νηπιαγωγείων και
β) των προϊσταμένων και υπευθύνων, όπως αυτοί ορίζονται από το άρθρο 1 του Π.Δ. 152/2013(περιπτώσεις ι΄έως ιθ’, κ’ και κα’).
Β. Η αξιολόγηση των Διευθυντών των σχολικών μονάδων και Εργαστηριακών Κέντρων (πρώην Σ.Ε.Κ.), των προϊσταμένων ολιγοθεσίων Δ.Σ. και των προϊσταμένων Νηπιαγωγείων αφορά,σε πρώτη φάση, τις προβλεπόμενες κατηγορίες:
Κατηγορία Ι. Άσκηση διοικητικού και οργανωτικού έργου,

1940 ήρωες ! ! ! 2014 αυτοχειρίες ; ; ;

1940 ήρωες ! ! !  2014 αυτοχειρίες ; ; ;

 Με αφορμή την περίοπτη  θέση των προγόνων μας του 1940 στο ιστορικό γίγνεσθαι, εκ της οποίας διατυπώθηκε η μνημειώδης  ρήση ότι οι «‘Ηρωες πολεμούν σαν Έλληνες», και της σημερινής συγκυρίας  εκ της οποίας συνάγεται ότι οι Έλληνες συνεχίζουν να πολεμούν …πεινώντας και διψώντας…
 Όχι…
 αγαπητέ μου αναγνώστη δεν αποτελεί αυτή η μικρή αναφορά άρθρο ή δήθεν σοβαροφανή ανάλυση ή αν θέλεις περισπούδαστη μελέτη και τοποθέτηση για την σημερινή κατάσταση.
Κι ας είναι αδιανόητο, κοινωνικά καταστροφικό, και πολιτικά ανέντιμο, αυτό που συμβαίνει στην χώρα μας, γεγονός το οποίο φαίνεται ότι θα λάβει στο εγγύς μέλλον χαρακτηριστικά εθνικής τραγωδίας.
Είναι όμως αναμφισβήτητο και το γεγονός ότι αυτές τις μέρες

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Αλλάζει η ώρα τα ξημερώματα της Κυριακής!!!


Σε ισχύ τίθεται από αύριο Κυριακή η χειμερινή ώρα. Στις 04:00 τα ξημερώματα της Κυριακής οι δείκτες του ρολογιού θα πρέπει να γυρίσουν μία ώρα πίσω και να δείξουν 03:00.Η χειμερινή ώρα θα ισχύσει μέχρι την τελευταία Κυριακή του Απριλίου.

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΩΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ ΣΗΜΕΡΑ;

Χρήστου Παπαδημητρίου.
Κοινωνιολόγου-Οικονομολόγου.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
ΩΣ
 ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ    ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ ΣΗΜΕΡΑ;

Υγ… αγαπητέ μου να γνωρίζεις ότι η επί  «μισθώ αρθογραφία» στην ουσία είναι μιας μορφής εργολαβία, κατά συνέπεια ο επαγγελματίας αρθρογράφος, δεν είναι δημοσιογράφος με την έννοια της καταγραφής του γεγονότος που έγινε, αλλά της έκφρασης  άποψης που του παραγγέλλεται…, ιδιαιτέρως στην πολιτική εφημερίδα η παραπάνω θέση εξαντλείται στην ιδεολογική κειμενογραφία και ως εκ τούτου να γνωρίζεις  ότι  λειτουργεί  και ως αλλοτριωτική διαδικασία… και αυτό πρέπει να το σκεφτείς καλά …αν επιθυμείς να γράφεις  ελεύθερα η να γράφεις  αμειβόμενος κατ αποκοπή με ότι αυτό σημαίνει…
Απάντηση  στον υποφαινόμενο  της καθηγήτριάς Αλίκης Μαραγκοπούλου  της Παντείου Σχολής  στο ερώτημα  επαγγελματική η ελεύθερη αρθρογραφία;

             Η επικοινωνία που επιτυγχάνεται ανάμεσα στον πολίτη και τον «χώρο» της πολιτικής εφημερίδος αποτελεί διαδικασία μοναδική, με την έννοια ότι εξυπηρετείται ανάγκη ουσιαστική, και δομική όσον αφορά  την ισορροπία του ανθρώπου, που ενδιαφέρεται τόσο για την πληροφόρηση όσο και για την ενημέρωσή του.
              Αναμφισβήτητα πρόκειται για μια αμφίδρομη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ γράφοντος και αναγνώστη, και με αυτή την έννοια είναι μια σχέση «ερωτική»,δηλαδή ο γράφων κάθε φορά και σε κάθε περίπτωση  δεν επαναλαμβάνεται αλλά «επιχειρεί» εκ νέου  την παρουσίαση ενός νέου κειμένου, μιας νέας δηλαδή επικοινωνιακής προσπάθειας.
             Προσπάθεια την οποία ο αναγνώστης ιδιαίτερα

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Τουρίστες στο Βελιγράδι

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΤΟΥΡΟΣ

Τουρίστες στο Βελιγράδι


Tesla, Yugo, Pekara και Partizan. Σχεδόν άψογα.
Κάποτε Γιουγκοσλάβοι, τώρα Σέρβοι. Περήφανοι για τον Tesla ίσως και για το Yugo, που δεν το βλέπεις να κυκλοφορεί πλέον αρκετά. Χριστιανορθόδοξοι γενικά, αν και είδα έναν να σταυροκοπιέται με την παλάμη. Φιλιούνται μια ή τρεις φορές, σίγουρα όχι δυο. Εδώ, μεγάλα πάρκα, απέραντα σοσιαλιστικά μπλοκ με αλουμινένια παραθυρόφυλλα. Ξεφτισμένοι τοίχοι παντού, γεμάτοι ταγκιές και συνθήματα. Τα περισσότερα για την Partizan, μερικά συνοδευόμενα από ΠΑΟΚ. Αδελφοποιημένα σωματεία.
Στο Βελιγράδι λοιπόν, φτηνά τσιγάρα ακόμα και  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Ένας «πασόκος» του καιρού μας

 Νίκos Τσούλιαs
Του Νίκου Τσούλια
Πρόκειται για ένα “δυσεύρετο” πολιτικό είδος, για ένα είδος που δύσκολα παραδέχεται την ταυτότητά του, για ένα είδος που απορεί με το τι συμβαίνει γύρω του. Σκόρπισαν τα είδη της συνομοταξίας του σαν του «λαγού τα παιδιά» και αυτός μισοκρύβεται και δεν ξέρει τι ακριβώς να κάνει˙ να πάει προς τη μια ή προς την άλλη κατεύθυνση ή να περιμένει εκεί που είναι μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο; Πριν τριάντα χρόνια, όποιος δεν ήταν πασόκος αισθανόταν περίπου άσχημα και πάντως ήταν εκτός του κεντρικού πολιτικού οικοσυστήματος· ακόμα και αυτός που δεν ήταν, έβλεπε τον πασόκο με κάποιο δέος, με κάποια ζήλεια και αν τον βόλευε, έλεγε και αυτός ότι ήταν πασόκος ή κάτι σχετικό. Τώρα η εικόνα είναι ακριβώς αντεστραμμένη.
      Τώρα δύσκολα τον βρίσκεις, κανένας δεν το ομολογεί, παρά μόνο αν δεν μπορεί να κάνει αλλιώς ή αν δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Ακόμα και πριν μόλις μερικά χρόνια περίπου οι μισοί Έλληνες (40%) – έστω χωρίς το παλιό πάθος – ήταν πασόκοι. Τώρα λίγα χρόνια μετά μπορεί να έχουν τεμαχιστεί και αυτό το μεγάλο ποσοστό του 40% να έχει διαιρεθεί πολλαπλά. Σ’ αυτά τα τελευταία χρόνια διαπιστώνουμε – εκτός των πολλών άλλων, των πολλών και καινοφανών και όχι μόνο – ότι α) ποτέ στη σύγχρονη πολιτική ιστορία μας δεν είχαμε τέτοιου μεγέθους κομματική κατάρρευση σαν αυτή που συνέβη στο εποικοδόμημα του πασόκου και β) μάλλον ήταν η τελευταία περίπτωση – για τα αρκετά επόμενα χρόνια – μεγάλου και περίπου πλειοψηφικού κόμματος. Τώρα τα πάντα αλλάζουν…
      Δεν σκόρπισαν όλοι οι πρώην πασόκοι για τους ίδιους λόγους ούτε από την άλλη πλευρά όσοι έμειναν πασόκοι έμειναν για τους ίδιους λόγους. Προφανώς κάποιοι λόγοι είναι κοινοί, ενώ άλλοι είναι για κάθε περίπτωση ξεχωριστοί. Από τους πασόκους που έφυγαν άλλοι ένιωσαν προδομένοι και είναι σφόδρα οργισμένοι και νιώθουν έντονα μετέωροι, άλλοι επέλεξαν την «άλφα» ή τη «βήτα» κατεύθυνση με κριτήρια αμιγώς πολιτικά, άλλοι έκαναν έναν σχετικό θόρυβο – για ευνόητους λόγους – και εντάχθηκαν σε ένα συγγενικό κόμμα εκτιμώντας ότι εκεί θα γεννηθεί κάτι παρόμοιο με το πρώην κόμμα τους και προσδοκώντας έστω κάποια απροσδιόριστα οφέλη – είτε γενικότερα πολιτικά είτε αμιγώς προσωπικά -, άλλοι πήγαν στην πιο εμφανώς ανερχόμενη δύναμη με περίσσεια σκοπιμότητας και γι’ αυτό προέβησαν και προβαίνουν σε μεθόδους γενιτσαρισμού και άλλοι περιμένουν να δουν τις εσωτερικές εξελίξεις στο πρώην κόμμα τους και να ξανασκεφτούν την όλη στάση τους, αφού πρώτα αξιολογήσουν μαζί με τις παλιές και τις νέες τους επιλογές στο πού οδηγούν όλες αυτές και να συνεξετάσουν τις ευρύτερες αλλαγές του γενικού πολιτικού σκηνικού.
      Απ’ αυτούς που έμειναν άλλοι έμειναν για συναισθηματικούς λόγους, γιατί έχουν αγαπήσει και έχουν λατρέψει το κόμμα τους πολύ. Άλλοι γιατί αισθάνονται «καθαροί» από όλες τις σκιές του κόμματός των και δεν έχουν κανένα λόγο να απολογηθούν ή να κρυφτούν, αν και νιώθουν κάποιου είδους ενοχή για λογαριασμό άλλων. Άλλοι θεώρησαν ότι έτσι υπερασπίζονται το παρελθόν τους και ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής τους μέσα στο οποίο αυτοί λειτούργησαν απόλυτα πολιτικά και ορθολογικά, θεωρώντας ότι τα λάθη βαραίνουν την ηγεσία τους˙ άλλωστε λίγα χρόνια πριν είχαν επιλέξει το κόμμα τους περίπου οι μισοί Έλληνες – όπως προαναφέραμε – και αν υπάρχει έννοια συλλογικής ευθύνης – που σαφώς δεν μπορεί να υπάρξει -, τότε η ευθύνη είναι πολύ γενικότερη και αφορά και αυτούς που σκόρπισαν απ’ εδώ και απ’ εκεί. Αυτή η μερίδα των πασόκων θεωρώ ότι κάνουν και μια ιστορικής σημασίας εκτίμηση – με τίτλο «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα είναι» – ότι μετά από ένα διάστημα ο κεντρώος χώρος, ο κοινωνικός και ιδεολογικός χώρος τους με την ευρύτερη έννοια, θα αναπτυχθεί, αφού η κοινωνική πλειοψηφία στην Ελλάδα, από τη δεκαετία του 1960 και δώθε, ήταν πλειοψηφία μεταρρυθμιστική – με πολιτική κουλτούρα τις διαρκείς ήπιες αλλαγές στο όλο σκηνικό της δημόσιας ζωής – και οι όποιες ανακατατάξεις γίνουν θα είναι μόνο στην κομματική τιτλοφόρηση και όχι στην ουσία της «πολιτικής πρότασης».
      Βέβαια η προδικτατορική ιστορία του τόπου μας έχει διδάξει ότι κατ’ επανάληψη ο χώρος του περίφημου «Κέντρου» ήταν συχνά κατακερματισμένος και δύσκολα αποκτούσε ενιαία μορφή. Ωστόσο και εδώ υπάρχει αντίλογος, αφού πλέον φαίνεται όλο και πιο έντονα ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας μας έχει εισέλθει στον αστερισμό της διακυβέρνησης των διακομματικών συνεργασιών όπου η χρησιμότητα ενός κόμματος μπορεί να είναι εμφανής ακόμα και με εκλογικά ποσοστά μακράν του βεληνεκούς των πλειοψηφικών ρευμάτων.
      Ο πασόκος του καιρού μας βλέπει πολλούς πασόκους γύρω του, αλλά δεν βλέπει το πάλι ποτέ πανίσχυρο κόμμα του. Και αυτή η αντινομία βιώνεται εν πολλοίς ως προσωπική αντίφαση, ως ένα μίγμα νοσταλγικής και μελαγχολικής μορφολογίας, ως διαρκής πολιτική απορία.
      Ο πασόκος του καιρού μας, αν και ζει σε ένα ασφυκτικό σύμπαν απολογητικής διάθεσης και εμφανούς αμηχανίας, έχει δύο βεβαιότητες – προάγγελους ευοίωνης προοπτικής. Ξέρει ότι η αξιολόγηση της Ιστορίας δεν είναι ποτέ συγκυριακή αλλά επιτελείται σε χρονική μακροκλίμακα, όπου τα γεγονότα αποκτούν τα πραγματικά τους σχήματα και τις υπαρκτές διαστάσεις τους.  Ξέρει επίσης ότι το μέλλον δεν δημιουργείται με δημαγωγία και εύκολες λύσεις αλλά με γνώση και αγώνα, με σχέδιο και ρεαλισμό.

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Σε αναζήτηση ρόλου η Δημοτική Κοινότητα ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Σε αναζήτηση ρόλου η Δημοτική Κοινότητα ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Σύνταξη: Αποστόλης Τζελέτας 

Με παραινέσεις για εκχώρηση περισσότερων αρμοδιοτήτων και σεβασμό των αποφάσεών της πραγματοποιήθηκε η τελετή παράδοσης – παραλαβής στη Δημοτική Κοινότητα Ιωαννίνων. Παρών στο Αρχοντικό Πυρσινέλλα, όπου φιλοξενείται η Δημοτική Κοινότητα, και ο νεοεκλεγείς Δήμαρχος Θωμάς Μπέγκας, ο οποίος
έγινε δέκτης παραπόνων από τους απερχόμενους συμβούλους για την αντιμετώπιση που υπήρξε από την προηγούμενη δημοτική αρχή, αλλά και αιτημάτων από τους νέους για να τους δοθεί η ευκαιρία να εργαστούν για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των Γιαννιωτών.
Στην ομιλία του ο απερχόμενος πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Γιώργος Ζάχος αναφέρθηκε εκτενώς στο ρόλο του οργάνου, στις αρμοδιότητές του, στο έργο που παρήχθη, αλλά και στις δυσκολίες που υπήρξαν. «Είχαμε μία πορεία με πολλέςδυσκολίες, ωστόσο θεωρούμε πως έχουμε θέσει τις βάσεις για να γίνει η πόλη καλύτερη. Εσείς ξεκινάτε από μια καλύτερη αφετηρία και είμαστε στη διάθεσή σας να συνεργαστούμε και να σας στηρίξουμε», τόνισε απευθυνόμενος στους νέους συμβούλους, ενώ σημείωσε πως το Συμβούλιο της Δημοτικής Κοινότητας λειτούργησε αρμονικά χωρίς να υπάρξουν παραταξιακές αντιπαραθέσεις.
Θετικός στην εκχώρηση αρμοδιοτήτων εμφανίστηκε ο Θωμάς Μπέγκας, αναγνωρίζοντας ότι έγινε μία σημαντική δουλειά παρά τις δυσκολίες και εκφράζοντας την πίστη πως θα υπάρχει μία καλή συνέχεια. «Λογική της δημοτικής αρχής είναι η αποκέντρωση της εξουσίας και γι’ αυτό περιμένουμε μία πρόταση για την εκχώρηση συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τέλος ο νέος πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Αλέξης Γοργόλης υποσχέθηκε ένα δυναμικό ξεκίνημα. «Μπήκαν σημαντικές βάσεις και σε αυτές θα πατήσουμε. Χρειαζόμαστε τη βοήθεια όλων και φυσικά του Δημάρχου και στόχος μας είναι να βοηθήσουμε το Δήμο στο έργο του».

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

ΒΑΣΕΙΣ 2014: Ανακοινώνονται σήμερα

ΒΑΣΕΙΣ 2014: Ανακοινώνονται σήμερα το πρωί-Που θα μάθουν τα αποτελέσματα οι υποψήφιοι

        Τα ονόματα   όλων των επιτυχόντων
Αναζήτηση Επιτυχόντων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση 2014 

http://results.it.minedu.gov.gr 

                                                                            Αναζήτηση Επιτυχόντων Αλλοδαπών - 
Αλλογενών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση 2014 

http://moreresults.minedu.gov.gr



Αν θέλετε να προσπελάσετε το site του Υπουργείου πατήστε
 στον παρακάτω σύνδεσμο 

http://www.minedu.gov.gr


 πληκτρολογώντας
α) τον οκταψήφιο κωδικό αριθμό τους

β) τα τέσσερα αρχικά γράμματα των προσωπικών τους στοιχείων
 (Επώνυμο – Όνομα –Πατρώνυμο – Μητρώνυμο).

Προεδρική υποψηφιότητα.

Χρήστου Παπαδημητρίου.
        Κοινωνιολόγου.
            Προέδρου Τ Κ Πύργου-Κόνιτσας.
 Προεδρική υποψηφιότητα.

Δώρα & αντίδωρα και στον ανώτατο πολιτειακό θεσμό;

Με αφορμή την από καιρό υποβόσκουσα και διαφαινόμενη σήμερα πρόταση διάσωσης της παρούσης κυβερνητικής ισορροπίας δια της  υποψηφιότητας του Κου Κουβέλη για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Χωρίς βεβαίως κοινωνικά αποδεκτή αιτιολόγηση, η οποία κατ ουσία θα αποτελέσει μαξιλάρι στην κυβερνητική συνύπαρξη δεξιών, σοσιαλιστών, ακροδεξιών αλλά και των οραματιστών της κεντροαριστεράς.
Προβάλλεται δε ότι ως πιθανός πρόεδρος θα είναι και αυτός πρόεδρος όλων των ελλήνων χωρίς βέβαια την συγκατάθεσή των, αφού κατάφερε με τα «ήξεις αφήξεις» του να αποτελέσει τον δούρειο ίππο στην Ελλάδα των μνημονίων, αλλά και να συντελέσει στην αδιανόητη οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα..
                 Με υποβολιμαίο τρόπο, παλαιοκομματική μεθοδολογία, και δήθεν πολιτειακό σχεδιασμό γίνεται πρόταση για την Προεδρία της Δημοκρατίας αλλά κατ ουσία προσπάθεια για την συνέχιση αυτής της καταστροφικής πολιτικής στην Ελλάδα, και προτείνεται εκ των άνω αρχηγός κόμματος με ελάχιστη κοινωνική επιρροή από παρέα εμπλεκομένων δημοσιογράφων, καναλιών, πρώην υπουργών, και  γερασμένων πολιτικών, υπό την αιγίδα βέβαια και τις ευλογίες του προέδρου και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, οι οποίοι ελέγχονται για την πολιτική των πρακτική, ο οποίος διαθέτει  ασήμαντη κοινωνική συμπάθεια, αλλά οπωσδήποτε ελεγχόμενη πολιτική συμπεριφορά όσον αφορά στα των συνεργασιών με τους ανωτέρω.
               Μια κίνηση εκ των άνω, γνωστών από τα παλιά, πιθανότατα με παλιές συμφωνίες και γνωριμίες,  δήθεν με εθνικό προσανατολισμό, ξεχνούν όμως και είναι κρίμα να παραγνωρίζουν ότι ο προσανατολισμός δεν ανακαλύπτεται ως δια μαγείας και ξαφνικά  από τους πάνω αλλά χαράσσεται από τους κάτω από κοινωνικά κινήματα και κοινωνικές ομάδες και φορείς..
              Με έντονη την απορία στον σκεπτόμενο πολίτη γιατί ένας πολιτικός  που δεν κατάφερε ποτέ να εξηγήσει ούτε στους οπαδούς του  αν το νερό μπήκε στην βάρκα, ή η βάρκα έπεσε στο νερό όσον αφορά την θέση του στην σύμπραξη με το κυβερνητικό σχήμα  θα μπορέσει να αποτελέσει καλή υποψηφιότητα για πρόεδρος όλων των ελλήνων.
               Φαντάζει κάπως περίεργη η προσπάθεια και το όψιμο ενδιαφέρον εντεταλμένων καναλιών και δημοσιογράφων στο λιβάνισμα  πολιτικών παλαιάς κοπής και χαρακτηριστικών, οι

Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2014

Μήνας Ιούλης στην Κύπρο.......

Μήνας Ιούλης στην Κύπρο. Με ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Νέοι σε δράση
Συμπτωματικά, 40 χρόνια ακριβώς μετά την τουρκική εισβολή.
— 24.07.2014 ---
Τελευταία μέρα εκδρομή στην Λευκωσία που στα αγγλικά λέγεται Nicosia. Τι κουλό και αυτό ; Ακόμα πιο περίεργο όμως πως κανένας Κύπριος δεν ήξερε να μου τεκμηριώσει αυτή την αλλαγή. « Εν ξέρω ρε καλαμαρά».
Στον δρόμο, στην είσοδο της πόλης γραμμένο με σπρέι «Έξω οι Τούρκοι» και εκατοντάδες σβάστικες και κυκλωμένοι σταυροί να στολίζουν συνθήματα του ΑΠΟΕΛ. Στο δρόμο, σε βιτρίνες, σε τουαλέτες εναλλακτικών καφέ. Αυτά τα γράφουν οι Ελλαδίτες. Έτσι μου ‘παν οι Κύπριοι ευθυνόφοβα.
Αφού λοιπόν περπάτησα την παλιά πόλη της Λευκωσίας, πολύ όμορφη ομολογουμένως, αποφάσισα να πάω από κει, που λένε οι ντόπιοι. Από τα Starbucks γέμισα νερό και πήρα τον εμπορικό δρόμο Λήδρας, προσπερνώντας ΚFC, Mc Donald’s (ίσως τα μόνα κόκκινα logo στην από δω μεριά), Pull and Bear και άλλα παρόμοια, και έφτασα στο checkpoint. Η μόνη ακόμα χωρισμένη πρωτεύουσα του κόσμου -μου είπαν.
Σε μία Τουρκάλα πίσω από το γκισέ, δίνω ταυτότητα και συμπληρώνω μια αίτηση. Μου χτυπάν τουρκοσφραγίδα και ίσα για τα κατεχόμενα. Μια πινακίδα λέει πως απαγoρεύεται η επιστροφή με απομιμήσεις. Μαϊμού ψώνια δηλαδή. Ε, κάτι θα ξέρουν.
Από κει λοιπόν, άλλος κόσμος. Αυτή η πόλη κρύβει μια χρονομηχανή που δυστυχώς οι Κύπριοι δεν λένε να την απολαύσουν. Ελάχιστοι ντόπιοι πλησιάζουν ακόμα και στο σύνορο.
Από δω πλέον λοιπόν, στα Τούρκικα, τα χιπστερικά ευρωπαϊκά μουστάκια αντικαθίστανται από μαύρα, χοντρά, γνήσια ρε παιδί μου. Μερικά βαμμένα κατράμι. Φρύδια πιο πλατιά και ακόμα πιο μαυρισμένα δέρματα. Φρέντο και φραπέδες όχι. Μόνο τούρκικος σε μονό κουπάκι. Ελάχιστα αυτοκίνητα. Κυρίως ποδήλατα, παλαιάς κοπής με κόντρα φρένο που θα ζήλευε κάθε μοδάτος ευρωπαίος. Τα πανάκριβα αρώματα των περιποιημένων Κύπριων αντικαθίστανται με φτηνά μαϊμού πατσουλί και φυσικά ανατολίτικα μπαχάρια. Μια πινακίδα ΝΕΟΝ χαμάμ που πολύ αμφιβάλλω αν ανάβει λόγω παλαιότητας, μου επιβάλει ότι βρίσκομαι σε τουρκικό έδαφος. Από δω street art δεν έχει. Έχει όμως πολιτικές αφίσες με πρόσωπα, μόνο αντρών, χειρότερες από και αυτές που προμοτάρουν τα πανηγύρια. Ρούχα, παπούτσια, ρολόγια με κακοχτυπημένα logo. Η δικιά μας Αγία Βαρβάρα δεν έχει να ζηλέψει τίποτα. Από αγγλικά ολίγα. Έως μηδενικά. Λίγοι τουρίστες και λιγότεροι Κύπριοι  που εκμεταλλεύονται τις φτηνές αγορές και πάω στοίχημα πως ντρέπονται να το πουν ακόμα και στις οικογένειές τους.  Πιτσιρίκια σαν τσιγγανόπουλα, περιπατάνε ξυπόλυτα και σε κοιτάνε κάπως περίεργα. Έξω από έναν βρετανικό ναό που φυσικά τον έκαναν τζαμί αραδιασμένα παπούτσια. Δεν ήμουν τυχερός. Ο ιμάμης δεν ακούστηκε. Παλιά καφενεία, ένα γραφικό κουρείο, μισογκρεμισμένα αρχοντικά, και πολύ σκουπίδι.
Αφού αγόρασα δυο φτηνά αναμνηστικά, και βρέθηκα face to face με ένα τουρκόμπατσο μεθυσμένο με ανοιχτό πουκάμισο με γαλόνια, πίσω για το σύνορο.
Πρώτα το τούρκικο πέρασμα, μετά 10 μέτρα United Nations, και μετά Κυπριακή Αστυνομία.
Ένας από αυτούς, στο σύνορο κοιτάει την ταυτότητα μου και μου λέει ειρωνικά »Το σφραγισμένο χαρτί κράτα το, souvenir από τους Τούρκους » και κάθεται δίπλα σε να κιτς χριστουγεννιάτικο δέντρο, καλοκαιριάτικα, στολισμένο με φωτογραφίες του εθνικού τους ήρωα Σολωμού και μελών της ΕΟΚΑ.
Βασίλης Ντούρος
Φαίνεται λοιπόν πως οι Κύπριοι όντως δεν ξεχνούν, όσο και αν περνούν τα χρόνια. Και συνεχίζουν να τρομοκρατούν τον κόσμο να μην περνάει στα κατεχόμενα. Θα σε κλέψουν, θα σε σκοτώσουν, θα σε κάνουν, θα σε ράνουν. Ένας Ρουμάνος με ρώτησε αν από κει έχουν αφίσες στους δρόμους με καταζητούμενους. Και φυσικά δεν πρόκειται για ρατσιστική προπαγάνδα. Ξεκάθαρα οικονομική. Να μείνουν τα φράγκα σε αυτούς, τι και αν οι ίδιοι πηγαίνουν από κει για φτηνότερη βενζίνη, σουπερ μάρκετ, ανταλλακτικά αυτοκινήτων, τσιγάρα και παράνομα «πράσινα» ανατολίτικα χαρμάνια εκμεταλλευόμενοι τις συναλλαγματικές διαφορές;
Τι και αν λένε πώς οι Τούρκοι από τι στιγμή που άνοιξαν τα οδοφράγματα έρχονται από δω και δουλεύουν και πλουτίζουν; Ποιος όμως πραγματικά εκμεταλλεύεται τα φτηνά τούρκικα εργατικά χέρια;