(Πλατεία Χωριού)
- Μπορεί να πάρει το μήνυμα η ΔΗΜΑΡΧΙΑ
Βορείων Τζουμέρκων????
… καλώς ορίσατε! ΑΡΘΡΑ... ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ... ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ... ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ...ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ... ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΩΝ...ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ... ...ΑΘΛΗΤΙΚΑ... ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ... και τα Κατσανοχώρια, η Πατρίδα μου! Στείλτε τη γνώμη σας, σχόλια και πληροφορίες στο e-mail : ioanisnturos@gmail.com
(Πλατεία Χωριού)
![]() | |
|
Δεν χρειάζονται ορολογίες δύσκολες, ακαταλαβίστικες
φράσεις ,και βαρύγδουπες εκφράσεις, που κάνουν τα άρθρα και τις αναφορές που
αναφέρονται στον πολιτισμό, δυσνόητα και βαρετά-ας μου επιτραπεί να εκφραστώ
έτσι όπως μιλάμε στην καθημερινότητα μας.
Με απλές λέξεις και φράσεις ο τοπικός πολιτισμός πέρα
από το σύνολο των ηθών και εθίμων μιας περιοχής την γλώσσα και όπως αυτή
εξελίχτηκε με τα κάθε λογής ιδιώματα αλλά και βιώματα, τα τραγούδια η μουσική και
τα πανηγύρια αποτέλεσαν και αποτελούν ισχυρά αναντικατάστατα και μοναδικά στοιχεία
του όσον αφορά τον σκοπό που επιτελούν και επιτυγχάνουν, συνθέτοντας αυτό που
όλοι επικαλούμαστε ως τοπική κουλτούρα.
Τo «πανηγύρι»
ήταν (σχεδόν δεν είναι σήμερα) η εκδήλωση που συγκεντρώνονταν οι μόνιμοι
κάτοικοι οι ξενιτεμένοι οι μικροί και μεγάλοι νύφες και γαμπροί φιλοξενούμενοι
που είχαν συγγενικές κυρίως σχέσεις με τους κατοίκους να γιορτάσουν να
διασκεδάσουν είτε στην εορτή του πολιούχου της περιοχής η στην Ήπειρο συνήθως
την ημέρα του δεκαπενταύγουστου –τα πανηγύρια λοιπόν ήταν γιορτή και μάλιστα η
μεγαλύτερη και η καλλίτερη.
Σε αυτή την γιορτή κάτω από τον πλάτανο καμάρωνε η
μάνα το γιο και η γιαγιά τα εγγόνια, οι μόνιμοι έβλεπαν ξανάσμιγαν αγκάλιαζαν
φιλούσαν τους ξενιτεμένους, έκλαιγαν γελούσαν πονούσαν χόρευαν έτρωγαν και σε
αυτή την γιορτή του πανηγυριού πολύ απλά έως απλοϊκά οι μικρότεροι μάθαιναν
άκουγαν και αφουγκράζονταν για τα σόγια και για τις ρίζες τους, μπορούσε να
ακούσει ο ένας τον άλλο και οι μεγαλύτεροι με ατέλειωτη διάθεση έλεγαν για
ζωντανούς και τους πεθαμένους(γιατί σε αυτά τα πανηγύρια είχαν και έχουν
σημαντική θέση και οι νεκροί), και το σπουδαιότερο που δεν μπορεί να γραφεί με
λόγια αν δεν το ζήσει κάποιος η συναισθηματική φόρτιση το ψυχικό πλησίασμα ήταν
τέτοια που όλοι οι χωριανοί παρακαλούσαν αυτή η βραδιά να μην τελειώσει ποτέ-
βραδιά ευλογημένη- βραδιά που για όσους ήρθε θα χόρευαν με ζυγιά παραδοσιακή
και για όσους δυστυχώς δεν πρόλαβαν η
ζυγιά και αυτούς θα τους χόρταινε με μοιρολόγια.
Τα τελευταία χρόνια νέα ήθη δημιουργούν μια άλλη
κακόγουστη (για μένα) αισθητική στο τι εννοούμε πανηγύρι και κατ’ επέκταση πως
αντιλαμβανόμαστε την έννοια του πολιτισμικού του βάθους.
Το σκηνικό γνωστό εκατοντάδες πλαστικές καρέκλες-και
τραπέζια στις πλατείες αφίσες που διαφημίζουν φίρμες μουσικών –πίστες
-μικρό-φωνικές εγκαταστάσεις σουβλάκια, και αμέτρητα τελάρα.
Το αποτέλεσμα - χάσαμε εκεί όπου συμβαίνει ο νέος
τύπος πανηγυριού όλα τα συναισθηματικά χαρακτηριστικά του τόπου και το
εξαιρετικά ανησυχητικό χάθηκε το στοιχείο της κοινωνικής και ψυχικής επαφής και
επικοινωνίας των ντόπιων αφού σε αυτές τις λαοσυνάξεις γιορτές όλων των φυτών
ερπετών ζώων και οτιδήποτε άλλο σοφίζεται κανένας ,μόνο χώρος για επικοινωνία
δεν υπάρχει.
Τα πανηγύρια αυτά τα οποία και ονομάζουν γιορτές δεν
έχουν σχέση με ότι περιγράψαμε σύντομα και κατανοητά παραπάνω.
Είμαστε
όλοι μάρτυρες το τι γίνεται τον Αύγουστο και στον Νομό μας.
Χωρίς να γενικολογούμε θεωρούμε ότι τύποι άσχετοι με
τα πολιτιστικά δρώμενα, μάνατζερ μουσικών εξ Αθηνών η ντόπιων που κάνουν
αφορολόγητες «αρπαχτές»(ας μου επιτραπεί η έκφραση) σκυλεύουν πάνω στο όνομα
του πανηγυριού και του τοπικού μας πολιτισμού.
Αυτή είναι η μία αλήθεια και η άλλη είναι ότι ευθύνη
έχει και η τοπική χρηματοδότηση όλων αυτών των εκδηλώσεων από φορείς που πολλές
ελέγχονται για τον σκοπό τους που δεν είναι άλλος από το πρόσκαιρο κέρδος
προσφέροντας προϊόν λαϊκής αγοράς και όχι δημοτικής παραδοσιακής μουσικής.
Υπάρχουν πράγματι και εκδηλώσεις οι οποίες είναι άξιες
λόγου , εκδηλώσεις που κοσμούν τον τόπο τους και αξίζουν την βοήθεια των αρχών.
Με την αναφορά αυτή θέλω να συμβάλλω στην αντίσταση που πράγματι δια-φαίνεται ότι υπάρχει απέναντι σε αυτή την κατάσταση που κάθε χρόνο γενικεύεται όλο και περισσότερο και μάλιστα στην πληρωμένη άποψη ότι αν δεν βρεις φίρμα για κλαρίνο και τραγούδι πανηγύρι δεν γίνεται, αντιστρέφοντας την φράση σε « κάντε πανηγύρι παλαιού τύπου και ξαναφέρετε στις πλατείες των χωριών σας τους κατοίκους το αξίζουν. Και αν γρήγορα δεν το δούμε το θέμα αυτό θα το πληρώσουμε ακριβά, με την έννοια ότι άλλα θα λέμε κι άλλα θα καταλαβαίνουμε .
ΥΓ.Η παραπάνω αναφορά σε καμμιά περίπτωση δεν αποτελεί δομημένο
άρθρο, είναι απλά κάποιες σκέψεις.
Εκφράζει δε αποκλειστικά τον γράφοντα.
Βέβαια στον όρο πανηγύρι δόθηκαν και δίδονται διάφοροι εννοιολογικοί
προσδιορισμοί ,οι οποίοι δεν μας αφορούν στην συγκεκριμένη αναφορά.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία.
Χρήστος Παπαδημητρίου- Κοινωνιολόγος. Πρόεδρος Πύργου Κόνιτσας|
|
|
|
Ο Νίκος Μαρέτας είναι καθηγητής βιολογίας στο 7ο Λύκειο Ιωαννίνων. Όσοι έχουν τη τύχει να τον γνωρίσουν ξέρουν
ότι πρόκειται για έναν εκπαιδευτικό που έχει αφιερώσει άπειρο χρόνο στο
σχολείο, έχει χτίσει μία μοναδική σχέση με τα παιδιά, που ήταν πάντα εκεί
για τους μαθητές του, που ορισμένοι ακόμη κι αν έχουν τελειώσει το Λύκειο και
βρίσκονται είτε στα Πανεπιστήμια είτε στην αγορά εργασίας εξακολουθούν να τον
έχουν σημείο αναφοράς.
Το πρωί της Δευτέρας μαθητές του 7ου Λυκείου, μαθητές του,
παιδιά του προχώρησαν σε κατάληψη του σχολείου.
Και ο Νίκος Μαρέτας τους αφιέρωσε ένα συγκλονιστικό κείμενο με
σχετική του ανάρτηση..
Ένα κείμενο που καλό θα ήταν να το διαβάσουν με προσοχή μαθητές
και γονείς.
«Σήμερα είναι μια πραγματικά
θλιβερή μέρα. Μετά από αρκετά χρόνια συνεχούς λειτουργίας και προσπάθειας, ο
καρκίνος της κατάληψης χτύπησε και το δικό μας σχολείο. Παρά το ότι περάσαμε
σχεδόν όλο το βράδυ και τα άγρια χαράματα εκεί προσπαθώντας να το
αποτρέψουμε, και παρά το ότι κάναμε άπειρες συζητήσεις με τους μαθητές που
πήδηξαν τα κάγκελα.
Λυπάμαι αν υποκινούνται,
λυπάμαι και αν δεν υποκινούνται γιατί σε κάθε περίπτωση αποτελούν την καλύτερη
διαφήμιση για τα ιδιωτικά σχολεία και οι συμμετέχοντες και συμπάσχοντες τους
καλύτερους διαφημιστές αυτών. Πάντα πίστευα και δεν σκοπεύω να αλλάξω ότι το
σχολείο βελτιώνεται ανοιχτό, ποτέ κλειστό. Και κάθε κλείσιμο αποτελεί ισχυρό
πλήγμα και διαλυτικό παράγοντα με μεγάλο χρονικό ορίζοντα. Λυπάμαι γιατί νοιώθω
ότι έχουμε αφεθεί μόνοι να προσπαθούμε να κρατήσουμε ανοιχτά τα σχολεία χωρίς
καμία πραγματική πιθανότητα να τα καταφέρουμε.
Ο
καθηγητής/νυχτοφύλακας/σαλταδόρος/χειριστής κόφτη βαρέως τύπου δεν επαρκεί. Και
δεν βολεύεται (ή δεν θα έπρεπε) με τα κλειστά σχολεία, γιατί μόνο ένας ανόητος
δεν καταλαβαίνει ότι καταστρέφεται η (ήδη προβληματική) δημόσια εκπαίδευση και
σε βάθος χρόνου θα το πληρώσει και αυτός που εργάζεται σε αυτή. Λυπάμαι και
απογοητεύομαι γιατί οι σπόροι που μπαίνουν εδώ και χρόνια οδηγούν σε ένα
δυσοίωνο μέλλον.
Το παρόν πόστ δεν έχει σκοπό
να προάγει καμία συζήτηση ή γόνιμο διάλογο. Ούτε είναι κομματικό μανιφέστο
κανενός….. Ούτε επιχειρεί να οδηγήσει σε “δημοκρατική” ανταλλαγή απόψεων. Είναι
μια μορφή εκτόνωσης από την υπερβολική δόση “δημοκρατικών διαδικασιών και
δικαιωμάτων για την κατάργηση του cheerleading (ναι αλήθεια)” και την
προσωπική απογοήτευση. Σας παρακαλώ ειλικρινά λοιπόν να απόσχετε από το
δημοκρατικό σας δικαίωμα να σχολιάσετε παρακάτω.
Δεν το θέλω. Ευχαριστώ».
ΠΗΓΗ: https://www.epiruspost.gr/
ΣΧΟΛΙΟ (Γιάννης Ντούρος) : Ήμουν πράγματι τυχερός 6+ χρόνια, Δ/ντης στο 7ο ΓΕ.Λ, που είχα συνεργάτη τον κ. Μαρέτα. Βέβαια για να γίνει το Δημόσιο Σχολείο ( 7ο ΓΕ.Λ) όπως το θέλει ο Νίκος βοήθησαν με μεράκι όλοι οι υπηρετούντες συνάδελφοι του Λυκείου. Έχουμε αφεθεί μόνοι να προσπαθούμε να κρατήσουμε ανοιχτά τα σχολεία χρόνια τώρα Νίκο. Συνεχίστε τον αγώνα σας για το Δημόσιο Σχολείο των πολλών. Αξίζει !!! )
Αιώνες και αιώνες τώρα φώτα και φώτα
ανάβουν στο διάβα της ιστορίας του ανθρώπου. Διαφωτισμός, Αναγέννηση,
επιστημονικές επαναστάσεις, Γαλλική επανάσταση, ηλεκτρισμός, βιομηχανική
επανάσταση, Οκτωβριανή επανάσταση, Έρασμος, Γαλιλαίος, Νεύτωνας, Δαρβίνος,
Αϊνστάιν, Ράσσελ, Ντιούι…, UNESCO, εκπαιδευτικά συστήματα, μορφωτικά κινήματα,
Μάης του 68, internet, νέες τεχνολογίες, δισεκατομμύρια βιβλία… ατέλειωτα φώτα!
Κι όμως. Σκοτάδι βαθύ, πυκνό απλώνεται παντού… Θεωρίες συνωμοσίας, πράξεις ανοησίας. Η πανδημία θερίζει. Κι όμως… Για πολλούς δεν υπάρχει ιός, ο κορωνοϊός είναι επινόηση. Για άλλους επίσης πολλούς είναι βιοτεχνολογική κατασκευή και μάλλον των Κινέζων - και ο Τραμπ επικεφαλής. Για πολλούς δεν πρέπει να εφαρμόζονται τα μέτρα στις εκκλησίες – φροντίζει ο Θεός. Δεν πειράζει που είχαμε την απαρχή της τραγωδίας από την επίσκεψη στους Άγιους Τόπους. Για άλλους υπάρχει και κομματική προσέγγιση με ιδεολογικές αναλύσεις!
![]() |
Χρήστου
Παπαδημητρίου.
Κοινωνιολόγου-Οικονομολόγου.
Προέδρου
κοινότητας Πύργου-Κόνιτσας.
|
![]() |
![]() |
| ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ |
Του Νίκου Τσούλια
«ΚΑΡΒΟΥΝΗ» στην Ελεούσα.