
Γράφει ο Βαγγέλης Κοντοσάκος
Μαθηματικός
Μαθηματικός
Α. Πυθαγόρας
Ο Πυθαγόρας υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους (συγκαταλέγεται μεταξύ των επτά σοφών) και μαθηματικούς της αρχαιότητας.
Έζησε τον 6ο π.Χ. αιώνα. Οι ακριβείς χρονολογίες της γέννησης και του θανάτου του δεν είναι γνωστές.
Γενικά υπάρχει ασάφεια ως προς τη ζωή και τη δράση του Πυθαγόρα, η οποία ίσως να οφείλεται κατά ένα μέρος και στον μυστικισμό που επικρατούσε στην σχολή του.
Γεννήθηκε μάλλον στη Σάμο μεταξύ των ετών 580 και 570 π.Χ. και η ζωή του τελείωσε στο Μεταπόντιο της νότιας Ιταλίας γύρω στο 500 – 490 π.Χ. κάτω από συνθήκες που δεν είναι γνωστές.
Ίσως να υπήρξε μαθητής του φιλοσόφου Φερεκύδη στη Λέσβο αλλά πιο ισχυρή είναι η πιθανότητα να παρακολούθησε την διδασκαλία του Θαλή και του Αναξίμανδρου στη Μίλητο.
Αφού ταξίδεψε για πολλά χρόνια στην Αίγυπτο, στην Ινδία και στη Βαβυλώνα, όπου είχε την ευκαιρία να μυηθεί στον τρόπο λειτουργίας των ιερατείων τους αλλά και στην φιλοσοφία τους, επέστρεψε στη Σάμο σε ηλικία άνω των πενήντα, όπου ίδρυσε σχολή. (Το σημερινό Πυθαγόρειο).
Συγκρούστηκε όμως με τον τύραννο της Σάμου Πολυκράτη, ο οποίος απ’ ότι φαίνεται είχε επιβάλει ένα - βολικό για τον ίδιο - «θεοκρατικό» καθεστώς απαγορεύοντας κάθε έρευνα που έρχονταν σε αντίθεση με τη θρησκεία του «Δωδεκάθεου». Κατ’ άλλους η σύγκρουση των δυο ανδρών και η μετεγκατάσταση του Πυθαγόρα στον Κρότωνα της κάτω Ιταλίας είχε πολιτικά αίτια.
Όποια και να ήταν η αιτία πάντως, εκείνο που επιβεβαιώνεται είναι, ότι οι άνθρωποι του πνεύματος πάντοτε βρίσκονταν σε αντίθεση με τους ανθρώπους της εξουσίας.
Στον Κρότωνα ο Πυθαγόρας έτυχε θερμότατης υποδοχής και η Σύγκλητος της πόλης του παραχώρησε μια έκταση στην οποία κτίστηκε «ο ναός των Μουσών», ένα μεγαλοπρεπές οικοδόμημα στο οποίο στεγάστηκε η νέα σχολή που ίδρυσε ο Πυθαγόρας.
Αυτή η Πυθαγόρεια Σχολή ήταν ταυτόχρονα κέντρο έρευνας και διδασκαλίας (κάτι σαν πανεπιστήμιο) αλλά και μια πολιτικοθρησκευτική οργάνωση στην οποία οι μαθητές γίνονταν δεκτοί ύστερα από αυστηρότατες εξετάσεις. Διακρίνονταν σε «ακουσματικούς» που είχαν ακούσει απλά τις μαθηματικές προτάσεις και «μαθηματικούς» που είχαν εντρυφήσει στις ..........
αποδείξεις τους. Λέγεται ότι στην είσοδο της Σχολής υπήρχε η επιγραφή «Εκάς οι βέβηλοι». Πρόκειται για εντολή δανεισμένη από τα Ελευσίνια μυστήρια και σημαίνει μακρυά οι μιαροί, οι ακάθαρτοι. Ίσως με την λέξη βέβηλοι να εννοεί τους αμαθείς, τους αμύητους, τους «μη κοινωνούς» των μυστικών της Σχολής.
Με τα σημερινά δεδομένα η Σχολή με τα αυστηρά κριτήρια επιλογής των μαθητών, το πέπλο μυστηρίου που την τύλιγε, τις διάφορες τελετές μύησης και εξαγνισμού αλλά και τον όρκο που δέσμευε δια βίου τους κατόχους των μυστικών, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν μυστική αδελφότητα, κάτι σαν «Στοά».
Η μυστηριακή ατμόσφαιρα που επικρατούσε στη Σχολή δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Ο Πυθαγόρας είχε επηρεαστεί βαθύτατα από τις φιλοσοφικές αντιλήψεις και τις θρησκείες[1] της Ανατολής όπου έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του. Εξάλλου πρέπει να συνεκτιμήσουμε το γεγονός ότι στην Ανατολή εκείνη την εποχή ζούσαν ο Λάο Τσε και ο Κομφούκιος στην Κίνα, ο Ζαρατούστρα στην Περσία και ο
Ο Πυθαγόρας υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους (συγκαταλέγεται μεταξύ των επτά σοφών) και μαθηματικούς της αρχαιότητας.
Έζησε τον 6ο π.Χ. αιώνα. Οι ακριβείς χρονολογίες της γέννησης και του θανάτου του δεν είναι γνωστές.
Γενικά υπάρχει ασάφεια ως προς τη ζωή και τη δράση του Πυθαγόρα, η οποία ίσως να οφείλεται κατά ένα μέρος και στον μυστικισμό που επικρατούσε στην σχολή του.
Γεννήθηκε μάλλον στη Σάμο μεταξύ των ετών 580 και 570 π.Χ. και η ζωή του τελείωσε στο Μεταπόντιο της νότιας Ιταλίας γύρω στο 500 – 490 π.Χ. κάτω από συνθήκες που δεν είναι γνωστές.
Ίσως να υπήρξε μαθητής του φιλοσόφου Φερεκύδη στη Λέσβο αλλά πιο ισχυρή είναι η πιθανότητα να παρακολούθησε την διδασκαλία του Θαλή και του Αναξίμανδρου στη Μίλητο.
Αφού ταξίδεψε για πολλά χρόνια στην Αίγυπτο, στην Ινδία και στη Βαβυλώνα, όπου είχε την ευκαιρία να μυηθεί στον τρόπο λειτουργίας των ιερατείων τους αλλά και στην φιλοσοφία τους, επέστρεψε στη Σάμο σε ηλικία άνω των πενήντα, όπου ίδρυσε σχολή. (Το σημερινό Πυθαγόρειο).
Συγκρούστηκε όμως με τον τύραννο της Σάμου Πολυκράτη, ο οποίος απ’ ότι φαίνεται είχε επιβάλει ένα - βολικό για τον ίδιο - «θεοκρατικό» καθεστώς απαγορεύοντας κάθε έρευνα που έρχονταν σε αντίθεση με τη θρησκεία του «Δωδεκάθεου». Κατ’ άλλους η σύγκρουση των δυο ανδρών και η μετεγκατάσταση του Πυθαγόρα στον Κρότωνα της κάτω Ιταλίας είχε πολιτικά αίτια.
Όποια και να ήταν η αιτία πάντως, εκείνο που επιβεβαιώνεται είναι, ότι οι άνθρωποι του πνεύματος πάντοτε βρίσκονταν σε αντίθεση με τους ανθρώπους της εξουσίας.
Στον Κρότωνα ο Πυθαγόρας έτυχε θερμότατης υποδοχής και η Σύγκλητος της πόλης του παραχώρησε μια έκταση στην οποία κτίστηκε «ο ναός των Μουσών», ένα μεγαλοπρεπές οικοδόμημα στο οποίο στεγάστηκε η νέα σχολή που ίδρυσε ο Πυθαγόρας.
Αυτή η Πυθαγόρεια Σχολή ήταν ταυτόχρονα κέντρο έρευνας και διδασκαλίας (κάτι σαν πανεπιστήμιο) αλλά και μια πολιτικοθρησκευτική οργάνωση στην οποία οι μαθητές γίνονταν δεκτοί ύστερα από αυστηρότατες εξετάσεις. Διακρίνονταν σε «ακουσματικούς» που είχαν ακούσει απλά τις μαθηματικές προτάσεις και «μαθηματικούς» που είχαν εντρυφήσει στις ..........
αποδείξεις τους. Λέγεται ότι στην είσοδο της Σχολής υπήρχε η επιγραφή «Εκάς οι βέβηλοι». Πρόκειται για εντολή δανεισμένη από τα Ελευσίνια μυστήρια και σημαίνει μακρυά οι μιαροί, οι ακάθαρτοι. Ίσως με την λέξη βέβηλοι να εννοεί τους αμαθείς, τους αμύητους, τους «μη κοινωνούς» των μυστικών της Σχολής.
Με τα σημερινά δεδομένα η Σχολή με τα αυστηρά κριτήρια επιλογής των μαθητών, το πέπλο μυστηρίου που την τύλιγε, τις διάφορες τελετές μύησης και εξαγνισμού αλλά και τον όρκο που δέσμευε δια βίου τους κατόχους των μυστικών, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν μυστική αδελφότητα, κάτι σαν «Στοά».
Η μυστηριακή ατμόσφαιρα που επικρατούσε στη Σχολή δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Ο Πυθαγόρας είχε επηρεαστεί βαθύτατα από τις φιλοσοφικές αντιλήψεις και τις θρησκείες[1] της Ανατολής όπου έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του. Εξάλλου πρέπει να συνεκτιμήσουμε το γεγονός ότι στην Ανατολή εκείνη την εποχή ζούσαν ο Λάο Τσε και ο Κομφούκιος στην Κίνα, ο Ζαρατούστρα στην Περσία και ο




























